اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر خستگی روانی و تحمل آشفتگی در دانش آموزان
نویسندگان
doi
https://doi.org/10.82264/sbq.2026.1239363چکیده
چکیده هدف پژوهش حاضر، تعیین میزان اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر خستگی روانی و تحمل آشفتگی در دانش آموزان دختر متوسطه دوم شهرستان چاراویماق بود. این پژوهش به شیوه نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون اجرا گردید. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر متوسطه دوم شهرستان چاراویماق در سال تحصیلی 1405 – 1404بود که 30 دانش آموز به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دوگروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. شرکتکنندگان پرسشنامه خستگی روانی فالمن و همکاران ( ٢0١٣ )، و پرسشنامه تحمل آشفتگی سیمونز و گاهر (2008 )، را در دو نوبت پیشآزمون، پسآزمون تکمیل کردند. بهمنظور تجزیهوتحلیل یافتهها از تحلیل واریانس اندازهگیری مکرر و نرمافزار spss23 استفاده شد. یافتهها نشان داد درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر خستگی روانی و تحمل آشفتگی دانش آموزان دختر متوسطه دوم تأثیر داشت (p < 0.001). براساس نتایج پیشنهاد میشود در طراحی مداخلات مؤثر برای افزایش میزان تحمل آشفتگی و خستگی روانی از درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد استفاده شود.