فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

چکیده هدف پژوهش حاضر، تعیین میزان اثربخشی برنامه مشاوره‌ای مبتنی بر عوامل فردی و خانوادگی بر میزان خودتنظیمی هیجانی کودکان ۷ تا ۹ سال دارای اختلال نقص توجه/بیش‌فعالی در شهر همدان بود. این پژوهش به شیوه نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون وگروه کنترل با دوره پیگیری دوماهه اجرا گردید. جامعه آماری شامل کلیه کودکان ۷ تا ۹ سال دارای اختلال نقص توجه/بیش‌فعالی در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره استان همدان بود که ۲4 کودک بر اساس نمونه‌گیری هدفمند و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. شرکت‌کنندگان پرسشنامه تنظیم هیجان (ERC) فرم والدین را در سه نوبت پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری تکمیل کردند. به‌منظور تجزیه‌وتحلیل یافته‌ها از تحلیل واریانس اندازه‌گیری مکرر و نرم‌افزار spss23 استفاده شد. یافته‌ها نشان داد برنامه مشاوره‌ای مبتنی بر عوامل فردی و خانوادگی بر خودتنظیمی هیجانی کودکان دارای اختلال نقص توجه/بیش‌فعالی تأثیر داشت (p < 0.001). همچنین نتایج دوره پیگیری، ماندگاری این تأثیرات را تائید نمود (p < 0.05). براساس نتایج پیشنهاد می‌شود در طراحی مداخلات مؤثر برای افزایش میزان خودتنظیمی هیجانی کودکان از برنامه مشاوره‌ای مبتنی بر عوامل فردی و خانوادگی استفاده شود.