بررسی تطبیقی «سنگهای شیطان» منیرو روانیپور و «قرعهکشی» شرلی جکسون
نویسندگان
1 استادیار بخش زبانهای خارجی، ، دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه شهیدباهنر کرمان، کرمان، ایران
2 استادیار بخش زبانهای خارجی، ، دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه شهیدباهنر کرمان، کرمان، ایران
3 استادیار بخش زبانهای خارجی، ، دانشکده ادبیات و علوم انسانی ، دانشگاه سیستان و بلوچستان،زاهدان، ایران
4 استادیار بخش زبانهای خارجی، ، دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه شهیدباهنر کرمان، کرمان، ایران
doi
10.22103/jcl.2024.22983.3720چکیده
این مقاله به بررسی «سنگهای شیطان» منیرو روانیپور و «قرعهکشی» شرلی جکسون میپردازد.مساله اصلی مقاله این است که شباهتهای متناظر و همارز این دو داستان چه می باشند؟ روانیپور و جکسون در حالیکه در دو نقطه متفاوت زندگی میکنند از نمادهای همسان و هم ارز و شخصیت های متوازی استفاده کردهاند. زیرا ریشه تمام همه اینها تفکرات خرافی است که پایان غمانگیز نیکخواهان را رقم میزند. این مقاله با بهرهگیری از مکتب ادبیات تطبیقی امریکایی به وجود شباهتهای دو داستان پرداخته و وجه ابتکار و افتراق هر دو را کنترل کرده است. نتایج تحقیق نشان میدهد دو نویسنده محیط روستایی و کوچک را برای بیان مضمونی بزرگ یعنی خرافهستیزی انتخاب کرده و پیروی کورکورانه از خرافهها را سرزنش میکنند. هر دو نویسنده از استعاره سنگ استفاده کرده و انسانها را مشبه و سنگها را مشبهبه بکار میبرند تا وجه شبه را سنگدلی این انسانها به خواننده ارایه دهند.شخصیتها در دو داستان توازن و تساوی دارند، برای مثال دایه پیر و وارنر پیر در نقش هشدار دهنده در دو داستان از مردم میخواهند از خرافه پیروی کنند زیرا اینان رزق و روزی و قوام و دوام خود را در پیروی کورکورانه مردم از خرافه میبینند. همچنین دایه پیر شباهت شگفت انگیزی با آقای سامرز دارد مبنی بر اینکه هر دو به عنوان متولیان روستا نازا و ناکارآمد هستند و بقای خود را در حفظ خرافات میدانند.