توسعه یک مدل جدید رشد منطقه‌ای ذرت بر اساس تبخیر - تعرق گیاه مرجع

نویسندگان

1 استادیار، گروه مهندسی آبیاری و آبادانی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران

2 استاد، گروه مهندسی آبیاری و آبادانی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.

3 دانشجوی دکتری گروه مهندسی آبیاری و آبادانی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران،کرج، ایران.

4 دکتری گروه مهندسی و مدیریت آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

5 دانشیار گروه مهندسی و مدیریت آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

6 استاد، مؤسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران

doi
چکیده

شرایط آب و هوایی و میزان آبیاری از عوامل کلیدی تأثیرگذار بر فرآیندهای رشد محصول هستند. اطلاع از میزان عملکرد بیولوژیک محصولات در مراحل مختلف رشد، می­توان ابزار سودمندی برای برنامه­ریزی و مدیریت آب و کود در مزرعه می­باشد. تولید ذرت علوفه­ای (Zea mays L.) یکی از مهم­ترین محصولات زارعی است که تأثیرات گسترده­ای بر اقتصاد کشاورزی دارد. در این مطالعه به بررسی برآورد عملکرد نسبی ذرت در دو حالت یکی با استفاده از متغیر تبخیر – تعرق مرجع تجمعی نسبی ( ) و دیگری با استفاده از متغیر درجه-روز-رشد تجمعی نسبی ( )، توسط مدل لجستیک پرداخته شد. نتایج نشان داد که بر اساس آماره­های ، RMSE و MAPE، مدل لجستیک در برآورد عملکرد بیولوژیک در طول دوره رشد، از صحت بالایی برخوردار است. همچنین با مقایسه نتیجه مدل برای دو متغیر مستقل   و ، این نتیجه حاصل شد که مدلی که از تبخیر - تعرق گیاه مرجع تجمعی نسبی، دقیق‌تر از مدلی است که از درجه – روز – رشد تجمعی نسبی استفاده می‌کند. متغیر ورودی  به این دلیل که می­تواند به­طور جامع اثرات عوامل هواشناسی بر رشد ذرت علوفه­ای را منعکس کند، توانایی بالاتری در شبیه­سازی فرآیند رشد ذرت علوفه­ای دارد. هر چند که در شرایط کمبود داده مدل ارائه­شده بر اساس درجه – روز – رشد نیز می­تواند عملکرد ذرت را با دست مناسبی برآورد نماید. پیشنهاد می­شود مدل ارائه شده در دستگاه­های اجرایی کشور به­منظور آمایش سرزمین، الگوی بهینه کشت و نهایتاً برنامه­ریزی­های کلان مدنظر قرار گیرد.