نوآوریهای ملاصدرا در تحلیل سلامت نفسانی و درمان بیماریهای آن
نویسندگان
doi
10.61186/mi.5.2.141چکیده
مقاله حاضر به رصد شواهد پراکنده مرتبط با سلامت نفس و بیماریهای آن در آثار صدرا میپردازد و با جمعآوری مطالب، نظریۀ سلامت نفس ملاصدرا را بازسازی مینماید. براین اساس: 1) تحلیل مفهومی سلامت (صحت) و بیماری (مرض)، 2) ملاکها و زیرملاکهای مصداقی سلامت نفس، 3) تبیین علل تحقق بیماریها، 4) تحلیل مراتب مختلف سلامت و 5) ارائه راهکارهای درمانی صدرا در معالجه بیماریهای نفسانی ضرورت دارد. این مسائل، به فراخور مبحث، با مقایسۀ تطبیقی آراء ملاصدرا، با اخلاقنگاران فلسفی پیشین، نظیر زکریای رازی، ابنمسکویه، طوسی، و دوانی که مستقلاً و منسجم به «صحت نفس» پرداختهاند، تحلیل میگردد. جمعآوری آراء پراکنده ملاصدرا در سلامت و درمان، نوآوریهای محدودی را در برخی از مؤلفهها نسبت به پیشینان نمایانگر است؛ اما آنچه که نظریۀ سلامت وی را قابل توجه میسازد، توجه به مبانی خاص صداریی همچون رابطۀ نفس و بدن، جنبه جسمانیهالحدوثی نفس، تشکیک و حرکت جوهری انسان، و قاعده «النفس فی وحدتها کلالقوی» و ... است که مبانی متفاوتی را برای مباحث سلامت نفس به ارمغان آورده است. شناخت دقیق بیماری و تشخیص منشأ و عوامل آن، درمان از طریق اضداد (تا نیل به اعتدال)، درمانهای شناختی مبتنی بر تغییر انگاره، تنبیه و عقوبت و مداومت بر فضیلت، (راهکاری مثبتنگر) از جمله راهکارهای رصد شده از آراء ملاصدرا است.