فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

خیر عمومی مفهومی فلسفی است که در فلسفه معاصر تابعی از ترفیع شاخصه‌های حکمرانی قلمداد شده است. مطابق تعریف ارسطو خیر مساوی با انجام کارها به بهترین شکل ممکن است و این مستلزم اولویت دادن به نهادهای بشری، علم و ‌فن‌آوری و فرایندهای عقلانی در ساختارهای سیاسی است. یعنی حصول به شرایطی که عدالت و آزادی به بهترین شکل ممکن در جامعه محقق می‌شود. ‌فن‌آوری بلاک ­ چین در این میان نماد سلطه علوم جدید بر سیاست قلمداد شده است که می‌تواند خیرعمومی را در سیاست با تکیه بر شفافیت و دقت گسترش دهد و البته واجد آسیب‌های جدی نیز می‌باشد. این همان معمای ‌بلاک‌چین است. ‌بلاک‌چین دو امکان پیش­روی انسان در قبال دولت قرار داده است. یک امکان به توانایی این ‌فن‌آوری برمی‌گردد که می‌تواند اعمال حاکمیتی دولت را ضعیف کند، از مرزهای دولت – ملت عبور کند، کارویژۀ نظارت دولت‌ها را به سخره بگیرد و با ابداع رمزارز، مهم‌ترین ابزار قدرت دولت یعنی پول را از آن سلب کند. و از سوی دیگر می‌تواند خیر عمومی را به بهترین وجه محقق کند و ایده دولت کمال مطلوب را صورتی عینی بخشد، دولتی که با تکیه بر ‌فن‌آوری‌های نوین مهم‌ترین کارویژه‌های دولت اعم از پاسخ‌گویی و خدمات‌رسانی را به بهترین شکل ممکن ایفا کند و نقطۀ عطفی در امور سیاسی چون بالابردن شاخصه‌های بروکراتیک و دموکراتیک باشد. با این توصیف پرسش اصلی مقاله این است نقش ‌فن‌آوری ‌بلاک‌چین در تحقق خیر عمومی است. لذا در پاسخ به قابلیت‌های آن در تحقق خیرعمومی پرداخته می‌شود. این مقاله با روش توصیفی تحلیلی نگاشته شده است.