ارتقای توانمندی در شیردهی در زنان نخستزا: تأثیر آموزش و حمایت خانوادهمحور
نویسندگان
1 استادیار، مرکز تحقیقات مراقبتهای پرستاری و مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 کارشناس علوم حوزوی، تهران، ایران
3 استادیار، گروه مامایی و بهداشت باروری، مرکز تحقیقات مراقبتهای پرستاری و مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 دکترای بهداشت باروری، مرکز تحقیقات مراقبتهای پرستاری و مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
مقدمه و هدف: فاکتورهایی نظیر توانمندی و خودکارآمدی عامل روانشناختی و انگیزشی مهم و قابلتغییری برای تداوم تغذیه با شیر مادر است و انتظار میرود که توانمندسازی باعث بهبود وضعیت شیردهی گردد؛ لذا این کارآزمایی بالینی با هدف ارتقای توانمندی زنان در شیردهی طراحی و اجرا شد. مواد و روشها: در این کارآزمایی بالینی با نمونهگیری در دسترس زنان باردار واجد معیارهای ورود، انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه کنترل و مداخله قرار گرفتند. برای هر زن در گروه مداخله دو جلسۀ دوساعته آموزش شیردهی خانوادهمحور در دوران بارداری و یک جلسه مشاورۀ شیردهی خانوادهمحور در هفتۀ اول بعد از زایمان برگزار شد. گروه کنترل آموزشهای روتین را دریافت کردند. توانمندی مادران در شیردهی با استفاده از پرسشنامۀ محققساخته، دو هفته و دو ماه بعد از زایمان در دو گروه ارزیابی شد. نتایج: در پایان دوماهگی 71 زن در دو گروه کنترل و مداخله (بهترتیب 36 و 35) مورد بررسی قرار گرفتند. یافتهها نشان داد که آموزش و حمایت خانوادهمحور باعث افزایش معنیداری در میانگین نمرۀ توانمندی شیردهی مادران گروه مداخله در دو هفته و دو ماه پس از زایمان نسبت به گروه کنترل میشود. بهعلاوه تغذیۀ انحصاری با شیر مادر در سن دوهفتگی و دوماهگی کودکان گروه مداخله بهطور معنیداری بیشتر از گروه کنترل بود. نتیجهگیری: نتایج حاکی از آن است آموزش و حمایت خانوادهمحور باعث ارتقای تغذیۀ انحصاری با شیر مادر میشود. پیشنهاد میگردد جهت ارتقای وضعیت شیردهی، آموزش مادران بههمراه خانواده از دوران بارداری شروع گردد. بعد از زایمان مهارتهای شیردهی و حمایت خانواده آموزش داده شود و مشکلات شیردهی با حضور اعضای کلیدی خانواده حل گردد.