نقش نماد و اسطوره در ارزیابی هرمنوتیکی پل ریکور از شر
نویسندگان
doi
10.61186/mi.5.2.447چکیده
بحث در مورد شر یکی از مهمترین مسائل زنده جهان است که در ایران به آن بهاندازه کافی پرداخته نشده است. هدف از نوشتن این مقاله بررسی ایدۀ منحصربهفرد ریکور نسبت به شناخت موضوع معمایی «شر» است. اهمیت طرح چنین مباحثی از این جهت است که میتوانیم به بینش حاصله و حکمت عملی اسطورههای نمادین پی ببریم. حکمتی که ما را به شناخت بخش جدانشدنی وجود انسان رهنمون میکند. ریکور با تفسیر زبان نمادین اسطورهها، شر را پدیده ای رمزی اعلام میکند که میتواند گویای پیامی در مورد وضعیت انسان در جهان باشد. به طورکلی مسألۀ اصلی نوشتار حاضر این است که انسان امروزی نیاز به بینشی دروننگرانه برای پی بردن به تناهی وجودی خود دارد که تفسیر نمادین اسطورهها میتواند، راهکاری برای رشد اخلاقی انسان باشد. بنابراین در این مقاله سعی کردهام تا مشخص کنم؛ از نظر ریکور شر از کجا میآید و چگونه انسان به شر آلوده میشود؟ آیا وجود شیطان به بهترین نحو برای رشد اخلاقی درک میشود؟ آیا ریکور توانایی جداکردن جوهر نمادهای بدوی و انتقال حقیقت آنها به بینشی فلسفی، برای داشتن یک زندگی بهتر را داشته است؟ و آیا این مقاله میتواند کمکی در جهت از بین بردن شکاف معنایی انسان مدرنی، که گرفتار دام علمزدگی شده است، باشد؟ برای پاسخ به این مسائل از روش توصیفی-تحلیلی استفاده شده است.