اصل علیت و مسأله خلقت در نگرش ابنسینا
نویسندگان
doi
10.61186/mi.4.7.223چکیده
از آنجا که ابنسینا تحت تاثیر منابع دینی به خلق و ایجاد قائل است و علتها را علتهای ایجادی و وجودی اشیاء میداند؛ بنابراین بحث از علت ایجادی، مختص ابنسیناست و در رتبه نخست مسائل مهم فلسفی و عقلی قرار دارد. ابنسینا نیز، بهعنوان فیلسوف عقلگرا به ابتکارات جدیدی از جمله اینکه علیت بر مدار وجود است، پرداخته است. در همین راستا، وی با اثبات تمایز وجود از ماهیت، مدل جدیدی از رابطه خدا و جهان را مطرح ساخته است. او معتقد است از طریق کشف رابطه علیت میتوان ارتباط خالق و مخلوق را مطرح نمود. وی، از میان علل، علت فاعلی را که کارش هست کردن از نیستی است، برتر از علل چهارگانه معرفی نموده است. ابنسینا در تبیین رابطه خدا و جهان معتقد است ، خداوند بهعنوان علت العلل بر جهان هستی حاکم است. بهطوریکه هستی بهعنوان معلول و ممکن، هم در وجود و هم در عدم، نیازمند به یک مرجح بیرونی است که علل العلل نام دارد. ابنسینا بر این باور است که در جهان هستی واجب الوجود بالذات، ضروری الوجود است. او نه تنها مناط احتیاج معلول به علت را وجوب بالغیر یا همان امکان وجودی در تعبیر صدرا میداند، بلکه به ارتباط وجودی علت با معلول تاکید ورزیده است، بهطوریکه علاوه بر فیلسوفان مسلمان، فیلسوفان غرب نظیر آکویناس نیز، معتقد به وجود فاعل ایجادی هستند، که از طریق اصل علیت با جهان ارتباط دارد.