پایش تغییرات مقدار و دور آبیاری بر عملکرد و اجزای عملکرد سه رقم نیشکر در مزارع شرکت کشت و صنعت دهخدا

نویسندگان

1 دانشیار، گروه آبیاری و زهکشی، دانشکده مهندسی آب و محیط زیست، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.

2 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه آبیاری و زهکشی ، دانشکده مهندسی آب ومحیط زیست، دانشگاه شهیدچمران اهواز، اهواز، ایران

3 استاد گروه مهندسی آبیاری و زهکشی، دانشکده مهندسی آب و محیط زیست، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

4 دانشیار گروه آبیاری و زهکشی، دانشکده مهندسی آب و محیط زیست، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

doi
چکیده

آبیاری در مناطق گرم و خشک امری است اجتناب‌ناپذیر و اغلب راهبردهای آبیاری در مناطق فاریاب به‌صورت دور ثابت و عمق آب آبیاری متغیر یا دور متغیر و عمق آب آبیاری ثابت است. در سال­های اخیر به دلیل شرایط اقلیمی و منطقه­ای مربوط به تخصیص آب در مزارع شرکت کشت و صنعت نیشکر دهخدا، راهبرد دور و عمق آب آبیاری متغیر اعمال شده است. بدین منظور، پژوهش حاضر برای تعیین مناسب­ترین دور و عمق آب آبیاری در این کشت و صنعت در بازه­ی زمانی 1401-1399 انجام شد. با توجه به کشت واریته­های مختلف نیشکر در این شرکت، سه واریته CP69-1062، CP73-21 و IRC-99 که به­ترتیب بیشترین سطح زیر کشت را دارا می­باشند، انتخاب شد. بدین ترتیب که ده مزرعه 23 هکتاری به‌صورت تصادفی در این سه سال انتخاب و تحت بررسی قرار گرفت. شش، سه و یک مزرعه به­ترتیب از رقم­های CP69-1062، CP73-21 و IRC-99 در نظر گرفته شد. دور و عمق آب آبیاری از ماه خرداد تا شهریور که در برگیرنده­ی 80 درصد رشد گیاه و بخش اعظمی از نیاز آبی گیاه است، اعمال شد. همچنین عملکرد و اجزای عملکرد شامل ارتفاع گیاه، تعداد ساقه در هکتار، درصد پل، بریکس و درصد شکر سفید تعیین و برای مزارع مورد پایش در ارقام مختلف به روش آماری t-test مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج تجزیه واریانس نشان داد خصوصیات کمی نیشکر بین سه سال موردمطالعه اختلاف آماری معنی­دار داشت (P-value≤0.01). عملکرد نیشکر در سال­های دوم و سوم به ترتیب 66 و 82 درصد نسبت به سال اول کاهش یافت (P-value≤0.01). خصوصیات کیفی نیشکر مانند درصد پل، بریکس، خلوص و درصد شکر سفید در سال دوم نسبت به سال اول به ترتیب 25، 18، 9 و 29 درصد کاهش داشت (P-value≤0.01) ولی مقادیر این پارامترها در سال سوم نسبت به سال نخست اختلاف معنی­دار نداشت. مقدار آب آبیاری در سال سوم به‌طور متوسط 10814 مترمکعب در هکتار نسبت به سال اول کاهش یافت. این مقدار در سال دوم 11329 مترمکعب در هکتار بود. این در حالی است که نیاز آبی نیشکر در سال دوم و سوم به ترتیب 0/11 و 4/11 درصد نسبت به سال نخست افزایش داشت. تغییرات مقدار آب آبیاری بین تیمارهای مختلف در سال نخست تا سوم به ترتیب 8933، 8059 و 6331 مترمکعب در هکتار بود لیکن این اختلاف مقادیر، تفاوتی در عملکرد کمی و کیفی نیشکر نشان نداد. احتمالاً علت آن افزایش دور آبیاری در سال­های دوم و سوم باشد زیرا متوسط دور آبیاری در سال­های اول تا سوم به ترتیب 8، 13 و 18 روز بود؛ بنابراین، برای افزایش عملکرد کمی و کیفی، در ماه­های خرداد تا شهریور، حداقل مقدار آب آبیاری در سال 28000 مترمکعب در هکتار با دور آبیاری متوسط ۹ و حداکثر ۱۱ روز پیشنهاد می­شود.