کار و آموزش توأمان: تجربه مدرسه صبح رویش در آموزش کودکان کار
نویسندگان
1 دانشگاه الزهرا، تهران، ایران.
2 دانشگاه الزهرا
3 گروه علوم اجتماعی، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصادی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران.
doi
10.22054/rjsw.2025.84084.799چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی آموزش کودکان کار شهر تهران، به بررسی چهار محور اصلی شامل شناخت نیازهای آموزشی کودکان کار، آموزشهای دریافتی، راهبردهایی که این کودکان برای تأمین نیازهای آموزشی خود بهکار میگیرند و در نهایت پیامد این آموزشها پرداخته است. جامعه پژوهش گروهی از کودکان کار شهر تهران بودند که در زمان مصاحبه بین سنین 11 تا 15 سال داشتند و از آموزشهای مدرسهای ویژه کودکان کار بهره میگرفتند. با استفاده از نمونهگیری هدفمند، بیست نفر از این کودکان انتخاب شدند ولی یافتهها بر اساس گفتگوهای 7 نفر از آنان که کامل بود، تنظیم شد. دادههای پژوهش به کمک ابزار مصاحبه گردآوری شدند. روش مطالعه، نظریه مبنایی است. یافتهها نشاندهنده این است که نیازهای آموزشی کودکان تا حدود زیادی و نه به طور کامل، توسط خدمات و آموزشهای مدرسه ویژه برآورده شدهاند. در کل انواع راهبردهای کودکان برای تأمین نیازهای آموزشی خود را میتوان در چهار دسته فردی، خانوادگی، حرفهای و عمومی جای داد. از دیگر نتایج پژوهش میتوان به پیامدهای چهارگانه آموزشی، بهبود مهارتهای زندگی، اجتماعی و کاری اشاره کرد. تجربه موفق مدرسه رویش در جذب این دسته از کودکان کار و خروج آنان از تله رهاشدگی را میتوان در سطح کلی کشور بهعنوان سیاستی اجتماعی بهکار گرفت.