اثر بیو پرایمینگ بذر بر صفات کمی و کیفی گیاه زنیان رومی تحت تنش شوری و تغذیه کودی

نویسندگان

1 دانشکده منابع طبیعی دانشگاه یزد

2 'گروه مدیریت مناطق خشک دانشکده منابع طبیعی دانشگاه یزد، یزد، ایران

3 دانشکده منابع طبیعی دانشگاه یزد، یزد، ایران

4 مرکز ملی تحقیقات شوری، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، یزد، ایران

doi
چکیده

این تحقیق با هدف بررسی اثر پرایمینگ بذر با کودهای زیستی سوپرنیتروپلاس و نیتروکسین بر رشد، عملکرد و خصوصیات بیوشیمیایی، زنیان تحت تأثیر تنش شوری در سال 1401 در گلخانه‌ دانشگاه یزد اجرا شد. آزمایش به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار اجرا گردید. فاکتورهای آزمایش شامل 4 سطح تنش شوری (شاهد، 3، 6، 9 دسی‌زیمنس ‌بر ‌متر) و سه سطح تلقیح کود بیولوژیک با بذر (بدون تلقیح (شاهد)، تلقیح بذر با کود نیتروکسین و تلقیح بذر با کود سوپرنیتروپلاس) در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد که اثر تیمارهای شوری و تلقیح بذر بر کلیه صفات مورفولوژی و فیزیولوژی گیاه دارویی زنیان معنی‌دار بود. با افزایش شوری از شاهد به 9 دسی­زیمنس بر متر ارتفاع بوته (4/28 درصد)، تعداد چتر در بوته (8/42 درصد)، درصد اسانس (5/21 درصد) و عملکرد دانه زنیان (7/25 درصد) کاهش و میزان پرولین (2/58 درصد) و قند‌های محلول (500 درصد) افزایش یافت. نتایج همچنین نشان داد تلقیح بذور با کود‌های نیتروکسین و سوپرنیتروپلاس منجر به افزایش خصوصیات زنیان ازجمله ارتفاع بوته (به‌ترتیب 12 و 9 درصد)، عملکرد دانه (به‌ترتیب 6/21 و 6/29 درصد) و عملکرد اسانس (به‌ترتیب 1/16 و 6/33 درصد) نسبت به عدم تلقیح شد.