تطبیق کارکردهای مفهوم عشق در شعرهای منزوی و ناظم حکمت
نویسندگان
1 استادیار بخش زبان و ادبیات فارسی. دانشکده ادبیات و علوم انسانی.دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
doi
10.22103/jcl.2023.22352.3678چکیده
عشق به عنوان مفهومی جهان شمول، یکی از پرکاربردترین و پربسامدترین مفاهیم و درون مایههای آثار ادبی و شعر شاعران بوده و هست. آنان با شیوهها و رویکردهای گوناگون و برپایة زمینههای فکری و فرهنگی و تجربههای فردی و عاطفی خود، عشق را در آثارشان بازتاب دادهاند. این مقاله با نظر به نقش برجستة مفهوم عشق در شعرهای غزلسرای معاصر، حسین منزوی و شاعر نامدار ترک، ناظم حکمت به تطبیقِ تحلیلی کارکردهای چندگانة مفهوم عشق در شعر دو شاعر پرداخته است. در این پژوهش که بر پایة مکتب آمریکایی ادبیات تطبیقی، صورت گرفته است، با ذکر نمونهها و تحلیل آنها درمییابیم که چند کارکرد مفهوم عشق، نقش محوری در زبان و جهان شعر دو شاعر دارد؛ کارکردهایی مانند عاطفی و تغزلّی، اجتماعی و اعتراضی، فردی و زمینی، زیبایی شناختی و هنری. بنابراین، مفهومی جهان شمول مانند عشق، می تواند پشتوانه کارکردهای گوناگون، اما مشترک عناصرشعر دو شاعر، از دو فرهنگ و زبان متفاوت باشد.