وضعیت آموزش عالی در ایران: واقعیتها و چالشها
نویسندگان
1 دانشیار رشته جامعه شناسی دانشگاه تهران
doi
10.22034/irphe.1999.711722چکیده
در این مقاله، نخست به نقش آموزش عالی در توسعه ملی اشاره می شود و سپس شاخصهای عمده آموزش عالی دولتی در گذشته و حال مورد بحث قرار می گیرند. این شاخصها هم پارامترهای کمی – مثل تعداد دانشجو، توزیع دانشجو در مقاطع و گروههای عمده آموزشی – را در برمی گیرد و هم شامل عناصر کیفی از قبیل هرم اعضای هیأت علمی دانشگاهها و مؤسسات پژوهشی و وضعیت تحقیقات است. پس از آن، جایگاه آموزش عالی ایران با چند کشور جهان به لحاظ این شاخصها مقایسه می شود و، در نهایت، دستاوردها و تنگناهای آموزش عالی کشور به همراه تمهیدات کلی اندیشیده شده در برنامه سوم توسعه کشور مطرح می گردد.