اثر تنش خشکی و اصلاح کننده خاک بر برخی صفات مورفوفیزیولوژی گوار( Cyamopsis tetragonoloba L)
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد آبیاری و زهکشی، گروه علوم و مهندسی آب، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه اردکان
2 استادیار، گروه علوم و مهندسی آب، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه اردکان
3 دانشیار، گروه علوم و مهندسی آب، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه اردکان
4 دانشیار گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه اردکان
doi
چکیده
با توجه به شرایط اقلیمی استان یزد و لزوم کشت گیاهان داروئی کم آبخواه و صنعتی، گیاه گوار برای بررسی اثر تنش خشکی و بیوچار به عنوان اصلاح کننده خاک انتخاب گردید. آزمایش به صورت کرتهای دو بار خرد شده در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد. عامل اصلی سه سطح تنش خشکی I1، I2 و I3 (7، 10 و 14 روز دور آبیاری) و عامل فرعی اول دو گونه تجاری و بومی و عامل فرعی دوم سه سطح بیوچار (صفر، 5/0 و 1 درصد) بود. در پایان آزمایش صفات درصد صمغ، نشت یونی، محتوای نسبی آب برگ، کلروفیل a و b و شاخص کلروفیل (SPAD) اندازهگیری شد. نتایج نشان داد که اثرات اصلی دور آبیاری بر صفات درصد صمغ، محتوای نسبی آب برگ، نشت یونی، کلروفیل a و SPAD در سطح احتمال پنج درصد معنیدار شد. در حالیکه اثرات اصلی نوع واریته تنها بر SPAD و همچنین اثرات اصلی بیوچار بر نشت یونی و SPAD از نظر آماری معنیدار شد. اثر متقابل دور آبیاری و واریته نیز فقط بر صفت SPAD معنیدار نشان داد؛ اگرچه اثر متقابل دور آبیاری و بیوچار بر صفات کلروفیل a و SPAD معنیدار بود. اثر متقابل واریته و بیوچار و همچنین اثر متقابل دور آبیاری، واریته و بیوچار تنها بر صفت SPAD اثر معنیدار در سطح 5 درصد نشان داد. دور آبیاری 17 روز (I3) درصد صمغ و محتوای نسبی آب برگ را در واریتههای گوار، 29/24 و 10/64 درصدی نسبت به شاهد (I1) کاهش داد. به طور کلی تنش خشکی درصد صمغ، محتوای نسبی آب برگ را کاهش و نشت یونی را افزایش معنیدار داد. همچنین کاربرد بیوچار باعث افزایش معنیدار نشت یونی و SPAD شد و دور آبیاری 10 روز با سطح 1 درصد بیوچار در واریته بومی باعث بالاترین میزان SPAD در گیاه گوار گردید.