فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

نقد فمنیستی رویکردی است که از اواخر قرن بیستم فعالیت خود را آغاز نمود تا به بررسی وضعیت زنان و تجربیات آنها در متون ادبی بپردازد. منتقدین این شیوه برای تحلیل متون ادبی از دو شیوه­ی نقد زنانه (زن به عنوان خالق اثر) و تحلیل نقش­های جنسیتی (جلوه­های زن به عنوان شخصیت) استفاده می­کنند. در پژوهش حاضر سعی شده است با استفاده از هر دو گرایش موجود در این رویکرد دو مجموعه­ی خون­آشام استفنی مه­یر و سیامک گلشیری بارویکرد زنانه مورد تحلیل قرار­گیرد تا به این سؤال پاسخ­داده­شود که آیا دو اثر حاضر، تحت تأثیر گفتمان مردسالار قرار گرفته­اند؟ و آیا گلشیری که شخصیت خون­آشام خود را از افسانه­های غربی وام گرفته­است و با ورود خون­آشام به کوچه­های تهران سعی نموده به آن رنگ بومی بدهد، مباحث فرهنگی و اجتماعی مانند نگاه به زن را در اثر خود بومی ساخته است وآیا شخصیت­های زن او متفاوت با شخصیت­های زن مه­یر نمایان شده­اند یاخیر؟ مه­یر اگرچه به­عنوان یک زن سعی کرده است زن­های داستان خود را شخصیت­هایی قوی و مستقل ارائه­نماید، امّا در بعضی از موارد نیز تحت تأثیر گفتمان مرد سالار قرار­گرفته­است. در خون­آشام گلشیری نقش­های جنسیتی بیشتر از مه­یر تکرار شده­است و در برخی موارد گلشیری تحت تأثیر فرهنگ سنتی ایران در نقطه­ی مقابل مه­یر عمل کرده ­‌است. تحقیق حاضر با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی و با ابزار فیش­برداری صورت گرفته است.