اثرات بافت و اصلاحکننده زایتونیک بر دقت اندازهگیری رطوبت خاک با روش انعکاس سنجی زمانی
نویسندگان
1 گروه علوم و مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
2 دانشجوی دکتری،گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی و محیطزیست، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
3 دانشیار، گروه علوم و مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فسا، فسا، ایران.
doi
چکیده
با توجه به افزایش استفاده از زایتونیک بهعنوان یک اصلاحکننده خاک، در این پژوهش به واسنجی دستگاه TDR جهت بهبود دقت اندازهگیری رطوبت خاک در شرایط استفاده از زایتونیک همراه با بافت خاک بر اساس روش وزنی (روش مستقیم) پرداخته شد. این تحقیق در شرایط گلخانهای در سه نوع خاک (رس سیلتی، لوم رسی و لوم شنی) و در 2 سطح زایتونیک (صفر و یک کیلوگرم در مترمربع) و در سه تکرار انجام شد. بر اساس نمودار همسانی (1:1) ترسیمشده برای نتایج روش TDR و روش حجمی، بیشترین و کمترین همسانی بین دو روش به ترتیب در تیمارهای لوم رسی + زایتونیک (با ضریب تبیین 98/0) و رس سیلتی + تیمار شاهد (با ضریب تبیین 87/0) مشاهده شد. نتایج نشان داد که دستگاه TDR در اندازهگیری رطوبت در بافت لوم رسی دقت بالایی دارد. نتایج آنالیز رگرسیون بین مقادیر اندازهگیری شده با روش TDR (ϴTDR) و روش حجمی (ϴv) نشاندهنده همبستگی بالا بین مقادیر رطوبت در دو روش در تیمارهای رس سیلتی + زایتونیک (R2=0.92)، لوم رسی + زایتونیک (R2=0.98) و لوم شنی + زایتونیک (R2=0.96) است. نتایج نشان داد که افزایش زایتونیک منجر به افزایش دقت دستگاه در بافت موردبررسی شده است. بنابراین، نتایج این پژوهش ضرورت استفاده از خصوصیات خاک برای اندازهگیری محتوای آب خاک در شرایط مختلف توسط TDR را تأیید میکند و همچنین نشان میدهد که با استفاده از روشهایی میتوان از این دستگاه برای اندازهگیری رطوبت در خاکهای با رس بالا استفاده کرد.