بررسی تطبیقی زمان اسطورهای در شعر سهراب سپهری و میخائیل لرمانتوف
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه پیام نور
doi
10.22103/jcl.2023.20680.3566چکیده
زمان اسطورهای، به زمانی گفته میشود که برخلاف زمان عادی، خطی و معدود تاریخی، گذرا نیست؛ بلکه زمانی مقدس، دوری، مانا، پایدار و جاودانه است؛ کاستی نمییابد، ابدی و همیشگی است. این پژوهش بر آن است تا ویژگیهای زمان اسطورهای و جنبههای گوناگون نگاه اسطورهای را در آثار سپهری و لرمانتوف نمایان سازد. سهراب سپهری شاعر معاصر فارسی در اشعار خود با کلامی تصویری ، تداوم در تصاویر و استمرار آنها توانسته است با نوع جهانبینی ویژه و مشرب فکری ، فلسفة شرقی، برخی از آثارش را با توجه به زمان اسطورهای و اساساً اسطورهها خلق کند. میخائیل لرمانتوف، شاعر قرن نوزدهم روسیه از نخبگان سرزمین خویش است و برخی از سرودههایش یادآور سورههایی از قرآن و کتاب مقدس است او با نگاه جهانبینانه و توجه به اسطورههای شرقی، توانسته است؛ اسطورهها و زمان اسطورهای را در آثار خود منعکس سازد. نتایج این پژوهش نشان می دهد که زمان در آثار سپهری و لرمانتوف، قدسی و اسطورهای است.