بررسی درون‌مایه‌های گوتیک ادبی در دو رمان صانع الظلام و نگهبان

نویسندگان

1 کارشناس ارشد زبان و ادبیات عربی دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.

2 استادیار گروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه رازی ، کرمانشاه، ایران

3 استاد گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

doi
10.22103/jcl.2023.17654.3284
چکیده

تامر ابراهیم و پیمان اسماعیلی دو نویسندۀ معاصر مصری و ایرانی در حوزۀ ادبیات داستانی و ژانر گوتیک هستند. رمان‌های «صانع الظلام» و «نگهبان» از جمله آثار این دو نویسنده در ژانر گوتیک یا ادبیات وحشت است؛ پژوهش حاضر، با روش توصیفی – تحلیلی و بر اساس مکتب ادبیات تطبیقی آمریکا، به دنبال تحلیل و بررسی مؤلفه‌های ادبیات گوتیک در دو رمان مذکور است. در این پژوهش، سه مؤلفه‌ی شخصیّت پردازی، مکان، زمان، به عنوان مؤلّفه‌ها و اصول برجستة سبک داستانی گوتیک در دو داستان مذکور مورد پردازش قرار گرفته است. دستاوردهای تطابق این مؤلفه‌ها، نشان می‌دهد که شیوه‌های خلق اثر گوتیکی در هر دو رمان بسیار مشابه است؛ شخصیت‌های گوتیکی هر دو رمان، شخصیت‌هایی جادویی و سحرآمیز و دارای ویژگی‌های روانی و ظاهری منفی و گاه متضاد هستند. زبان بیان مؤلفه‌های گوتیک در رمان «صانع الظلام» نمادین بوده اما در رمان «نگهبان» نویسنده با زبانی ساده‌تر، واقعیات را بیان می‌کند.زمان در هر دو داستان شب است که فضایی مناسب‌تر برای ایجاد خوف و اضطراب می‌باشد. تامر ابراهیم برای بیان برخی حقایق هول انگیز تاریخ بشر، فضاهای مرعوب و دهشتناک قصرهای پادشاهان را به عنوان مکانی برای روایت داستان خود قرار داده اما مکان، در رمان «نگهبان»، محیط کوهستان سرد و دورافتاده است. هر دو نویسنده، برای بیان دیدگاه‌ها و باورهای خود از شیوه‌های خیال‌انگیز، نمادین و رئالیسمی بهره برده‌اند.