سبکشناسی قصاید فخری دعبل خزاعی
نویسندگان
doi
چکیده
سبکشناسی رهیافتی نقادانه است که از یافتههای علوم مختلف ادبی و زبانی بهره میگیرد و سعی در روشن ساختن سطح فکری متن دارد. ازاین رو، رابطة سبکشناسی با دیگر علوم ادبی، رابطة دوسویه و تعاملگرانه است. سبکشناسی میکوشد از تحلیل کوچکترین واحدهای زبانی شروع کند و به کلان لایهها برسد. پژوهش حاضر در پی آن است که اشعار فخری دعبل خزاعی را که یکی از بزرگترین شاعران متعهد شیعه است، از رهگذر کاوش در سه سطح زبانی، ادبی و فکری این اشعار، به ارزیابی و نقد سبکشناسانه آن اقدام نماید. از جمله جلوههای سبکی اشعار فخری او، استفاده بسیار از ضمیرمتکلم وحده و توجه به زمان ماضی است. دیگر آن که در سطح ادبی تصاویر با توجه به مخاطب، آسان یا دشوار میگردد و در سطح فکری این اشعار نیز شاهد وجود تقابلهای دوجزئی هستیم؛ یعنی تقابل میان خیر و شر و تقابل میان اهلبیت(ع) و دشمنان ایشان.