ارزیابی اثرات تغییرات کاربری اراضی و نوع کشت بر تغییرات حجم آب ورودی به دریاچه ارومیه
نویسندگان
1 رئیس گروه تحلیل داده ها و اطلاعات دفتر تحقیقات منابع آب ایران
2 استاد تمام دانشکده مهندسی عمران دانشگاه تبریز
3 استاد تمام دانشکده مهندسی عمران دانشگاه تبریز
doi
چکیده
شرایط کنونی دریاچه ارومیه پیامد توسعه نامتوازن و ناپایدار در حوضه آبریز آن و برداشت بیرویه از منابع آب تجدیدپذیر حوضه بویژه در دو دهه اخیر میباشد. هدف پژوهش حاضر سنجش اثرگذاری تغییرکاربری اراضی کشاورزی بر روند کاهش تراز آب دریاچه ارومیه و تسریع روند خشکی آن است. دادههای مورد استفاده در این پژوهش شامل تصاویر ماهوارهای لندست در بازه زمانی سال 2000 الی 2020 و آمار و اطلاعات منابع آب ورودی به دریاچه ارومیه میباشند که توسط الگوریتمهای SVM, Kappa Coefficient در نرمافزارENVI5.3 طبقهبندی و صحت سنجی شده و سپس با استفاده از نرمافزارArc-GIS میزان تغییرات کاربریها مشخص شده است. در نهایت بعد از مشخص نموندن میزان تغییرات هر کاربری میزان آب مورد نیاز هر نوع کشت بر اساس تیپ اقلیمی و ویژگی خاک آن شهرستان توسط مدلNETWAT محاسبه گردید. نتایج حاصل از بررسی تصاویر ماهوارهای نشان میدهد در بازه زمانی هدف پژوهش روند تغییر الگوی کشت از کشاورزی آبی به باغداری بسیار سریع بوده به طوری که از مساحت 395 کیلومترمربع در سال 2000 به 688 کیلومترمربع در سال 2020 رسیده است. همچنین خروجیهای مدل NETWAT نیز نشان میدهد که با توجه به تغییر مساحت کاربری اراضی کشاورزی و تغییر الگوی کشت میزان مصرف آب مورد نیاز در بخش کشاورزی در بازه زمانی رشدی تقریبا دو برابری داشته و از 1600 میلیون مترمکعب در سال 2000 به 2900 میلیون مترمکعب در سال 2020 رسیده است و این افزایش نیاز مصرفی باعث حذف جریان سطحی رودخانهها و پایین رفتن سطح آبهای زیرزمینی حوضه شده است که خود مبین دلیل اصلی کاهش حجم آب ورودی به دریاچه ارومیه میباشد.