بررسی تطبیقی شخصیت‌ در داستان‌های منتخب گلی ترقی و آلیس مونرو بر مبنای نظریه اناگرام

نویسندگان

1 کارشناس ارشد زیان و ادبیات فارسی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

2 دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه پیام‌ نور، تهران، ایران

3 استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه پیام ‌نور، تهران، ایران

doi
10.22103/jcl.2022.16874.3190
چکیده

ادبیات تطبیقی نقش مهمی در شناخت جایگاه نویسندگان ایران در جهان ایفا می‌کند. شناخت پیوندها و تفاوت‌های دو فرهنگ، مرزبندی‌ها و هم‌پوشانی‌ها را تغییر می‌دهد و نگرش جدیدی را بازآفرینی می‌کند. از طرفی، واکاوی روان‌شناختی ادبیات داستانی، شناخت زوایای پنهان آن را میسر می‌سازد. اِناگرام یک تیپ‌شناسی نوین است که از مطالعه بر روان انسان‌ها حاصل شده‌است. این نظریه روان‌شناسی، صفات رفتاری انسان‌ها را در 9 تیپ شخصیتی کمال‌گرا، امدادگر، موفقیت‌طلب، فردگرا، پژوهشگر، پرسشگر، خوش‌گذران، ریاست‌طلب و صلح‌طلب دسته‌بندی می‌کند. هدف پژوهش حاضر، بررسی تطبیق‌پذیری شخصیت‌های اصلی آثار منتخب گلی ترقی و آلیس مونرو، با تیپ‌های نُه‌گانه اناگرام و تحلیل روان‌شناختی شخصیت‌ها به منظور شناخت دقیق‌تر و همچنین مقایسه و برابر نهادنِ نتایج تحلیل، جهت دستیابی به شباهت‌ها و تفاوت‌های دیدگاه هر دو نویسنده بوده‌است. مقاله حاضر، پژوهشی توصیفی- تحلیلی است. نتایج به دست آمده، حاکی از آن است که شخصیت‌های داستانی گلی ترقی و آلیس مونرو، انطباق‌پذیری بالایی با نظریه اناگرام دارند و هر دو نویسنده از تیپ‌های 2 (امدادگرا) و 8 (ریاست‌طلب) با بیشترین فراوانی بهره جسته‌اند و تفاوت‌شان در این است که شخصیت‌پردازی در آثار آلیس مونرو تنوع بیشتری نسبت به آثار گلی ترقی دارد.