بررسی اثرات آستانهای بدهیهای دولت به نظام بانکی بر رشد اقتصادی در ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حسابداری آزاد گرگان ،مدرس مدعو،گروه حسابداری، واحدآزادشهر، مرکز کلاله، دانشگاه آزاد اسلامی، کلاله، ایران
2 استادیار گروه حسابداری ومدیریت،واحد علی آباد کتول،دانشگاه آزاد اسلامی،علی آباد کتول،ایران
3 دانشجوی دکتر ی حسابداری ، گروه حسابداری ،واحد خوراسکان،دانشگاه آزاد اسلامی، خوراسکان ،ایران
4 گروه حسابداری و مدیریت، واحد علی آباد کتول، دانشگاه آزاد اسلامی، علی آباد کتول، ایران
doi
10.30473/indeco.2020.37092.1091چکیده
رشد اقتصادی مستمر یکی از مهم ترین شاخصهای ثبات اقتصادی هر کشوری تلقی میشود. رشد بدهی دولت بهنظام بانکی در ایران نگرانیهایی را در خصوص تأثیر آن بر رشد اقتصادی افزایش داده است. به دلیل اهمیت موضوع، این پژوهش تأثیر آستانهای نسبت بدهی دولت به نظام بانکی بر رشد اقتصادی را در ایران طی دوره زمانی 1395- 1360 بررسی نموده است. اطلاعات این پژوهش از بانک اطلاعات اقتصادی بانک مرکزی استخراج گردیده است. به منظور تخمین مدل از الگوی رگرسیون انتقال ملایم (STR) و برای انجام محاسبات از نرمافزار Eviews10استفاده شده است. نتایج پژوهش حاکی از آن است که میزان حدآستانهای نسبت بدهی دولت به نظام بانکی از GNP برابر 45.4درصد است. همچنین نتایج تحقیق بیانگر اینست که زمانیکه نسبت بدهی دولت به نظام بانکی از GNP کوچکتر از حدآستانه است، بدهیهای دولت بهنظام بانکی تأثیر مثبت معناداری روی رشد اقتصادی دارد و زمانیکه نسبت بدهی دولت به نظام بانکی از GNP بزرگتر از حدآستانه باشد، بدهی دولت به نظام بانکی تاثیر منفی معناداری روی رشد اقتصادی دارد.