تحلیل حساسیت پارامترهای رشد سیب‌زمینی با مدل AquaCrop تحت مدیریت‌های مختلف آبیاری (مطالعه موردی شهرکرد)

نویسندگان

1 استادیار، گروه علوم و مهندسی آب، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.

2 دانشجوی کارشناسی ارشد آبیاری و زهکشی، گروه علوم و مهندسی آب، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.

3 استاد، گروه آبیاری و زهکشی، دانشکده مهندسی آب و محیط‌زیست، دانشگاه شهید چمران اهواز

doi
چکیده

تحلیل حساسیت یکی از مراحل آماده‌سازی مدل گیاهی قبل از واسنجی است که به محققان کمک می‌نماید تا اطلاعات دقیق‌تری نسبت به اثرات هر پارامتر بر نتایج شبیه‌سازی شده پیدا نموده و سبب افزایش دقت مدل در مرحله واسنجی شود. به‌دلیل ویژگی‌های مدل AquaCrop، پژوهشگران از آن برای شبیه‌سازی رشد گیاهان در مدیریت‌های مختلف آبیاری استفاده می‌نمایند. این پژوهش با هدف بررسی تحلیل حساسیت مدل AquaCrop در شبیه‌سازی زیست‌توده سیب‌زمینی نسبت به تغییرات پارامترهای رشد گیاهی بهره‌وری آب نرمال شده (WP*)، حداکثر ضریب تعرق گیاهی (KCTrx)، پوشش گیاهی اولیه (CC0)، ضریب رشد پوشش گیاهی (CGC) و ضریب کاهش پوشش گیاهی (CDC) با استفاده از روش باون انجام شد. در این پژوهش از داده‌های برداشت شده از یک مزرعه تحقیقاتی در منطقه چهارتخته شهرکرد استفاده شد. این پژوهش شامل دو فاکتور روش آبیاری (قطره‌ای سطحی و زیرسطحی) و سطوح مختلف آب آبیاری (تامین 100، 80 و 65 درصد نیاز آبی) بود. نتایج نشان داد که مدل AquaCrop نسب به تغییرات پارامتر WP* بیشترین حساسیت و کمترین حساسیت نیز به دو پارامتر CC0 و CDC اختصاص داشت. روند تغییرات زیست‌توده نسبت به CDC معکوس و نسبت به سایر پارامترها هم-جهت بود. افزایش تنش آبی در پارامترهای WP* و KCTrx سبب کاهش حساسیت مدل شد. بنابراین برای واسنجی مدل AquaCrop در شرایط اختلاف زیاد بین مقادیر شبیه‌سازی‌شده و مشاهداتی بهتر است پارامتر WP* تغییر داده شود. در غیر این صورت تغییر سایر پارامترها پیشنهاد می‌شود.