نمکزدایی بیولوژیکی آب شور و دریا با استفاده از جلبکهای دونالیلاسالینا و کلرلاولگاریس
نویسندگان
1 استاد، گروه علوم و مهندسی آب، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشکده علوم کشاورزی و صنایع غذایی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکترا گروه مهندسی آب، دانشکده علوم کشاورزی و صنایع غذایی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 استادیار مؤسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی کرج – ایران
4 استاد، گروه خاکشناسی، دانشکده علوم کشاورزی و صنایع غذایی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران، تهران، ایران
doi
چکیده
بحران آب ازجمله چالشهای مهم زیستمحیطی است. با توجه به مسئله کمآبی نمکزدایی ارزانتر و سریعتر از آب دریاها، بهمنظور تأمین آب مصرفی، اهمیت روزافزونی پیداکرده است. نمکزدایی با استفاده از روشهای بیولوژیکی، شامل استفاده از گونههای مختلف گیاهان، میکروارگانیسمها، جلبکها و یا تلفیقی از آنها است که میتواند در کاهش شوری آب مؤثر باشد. تحقیق حاضر باهدف بررسی نمکزدایی آبهای شوربا استفاده از جلبکهای دریایی انجام شد. تحقیق حاضر بهصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی انجام شد، آزمون تجزیه واریانس دوطرفه ANOVA با دو تیمار اصلی شامل دو نوع جلبک (دونالیلاسالینا و کلرلاولگاریس) و دو تیمار فرعی شامل 2 سطح شوری (50 و 70 میلیزیمنسبرسانتیمتر) در سه تکرار انجام شد. آزمایش در شرایط کنترلشده آزمایشگاهی انجام و در دوره انکوباسیون، هدایت الکتریکی هرروز اندازهگیری شد. نتایج نشان داد میزان جذب کلر، سدیم و بیکربنات در جلبکهای دونالیلاسالینا و کلرلاولگاریس تفاوت معنیداری دارد، بالاترین مقدار جذب نمک در غلظت 50 میلیزیمنسبرسانتیمتر در جلبک کلرلاولگاریس با میزان 66/32 درصد کاهش شوری بود. بر اساس نتایج تحقیق به نظر میرسد که کاهش جذب نمک در جلبکها با استفاده از نمک در سوختوساز جلبک و رشد و تکثیر آنها است و در حقیقت، یک روش مؤثر برای از بین بردن شوری است.
