نقش اقتصاد خانواده در بزهدیدگی اطفال در افغانستان
doi
ls/ls1.2021.100035چکیده
حقوق جزا را به مثلث تشبیه کردهاند که یک رأس آن بزه، رأس دیگرش بزهکار و رأس سوم آن بزهدیده میباشد. اطفال به دلیل بیدفاع بودنشان بیشترین آسیب را از بزهکاران متحمل میشوند. طفل در فقه به کسی گفته میشود که در محدوده معین سنی و بلوغ قرار داشته باشد. از دیدگاه حقوق مدون اکثریت کشورها، طفل به شخصی میگویند که سن هجده سال را تکمیل نکرده باشد. در قوانین افغانستان، با توجه به این که مرحله جنینی مورد حمایت قرار گرفتهاست، میتوان از آن مرحله تا تکمیل سن ۱۸ سال را، طفل نامید. خانواده، نخستین محیط است که نیازهای روحی و جسمی انسان در آن تأمین میشود؛ بدان لحاظ در بزهدیدگی اطفال نقش اساسی دارد. این تحقیق به دنبال شناخت عوامل اقتصادی خانواده در بزهدیدگی اطفال در افغانستان میباشد تا از این طریق کمکی به برنامهریزان و خانوادهها شویم تا علل بزهدیدگی اطفال در کشور کاهش یابد. بر بنیاد یافتهّهای تحقیق، اقتصاد خانواده در قالب: فقر اقتصادی خانواده، بیکاری و شغل والدین و کار اطفال که متأثر از سه عوامل دیگر است و در افغانستان روز افزون بوده، در بزهدیدگی اطفال نقش مهم دارد. پیشنهاد میگردد دولت به منظور اشتغالزایی و زودن زمینههای بیکاری والدین سیاستگذاری دقیق و علمی را روی دست گیرد تا یکی از علل بزهدیدگی اطفال را کاهش دهد.