بررسی رجم از دیدگاه فقه حنفی و امامی

نویسندگان
doi
ls/ls1.2021.100038
چکیده

رجم یا سنگسار یکی از حدود الهی است که بر مرد و زن متأهل، محصن، عاقل و بالغ که بدون اجبار، مرتکب عمل زنا شده باشند تطبیق می‌شود. رجم یا سنگسار عبارت است از زدن مرتکب جرم زنا با سنگ‌ها تا این‌که بمیرد. حکم سنگسار در اسلام یک مسئله جدید نیست بلکه در ادیان قبلی از قبیل یهودیت و نصرانیت و ملت‌های دیگر نیز وجود داشته است. در دین اسلام حکم رجم برای از بین بردن فحشاء، جلو‌گیری از مفاسد اخلاقی و کنترل جامعه از هرج و مرج کاهش جرایم و مصونیت نسل بشری، وضع شده است. حکم رجم بر اساس آیات قرآن کریم و سنت نبوی (ص) ثابت است که به‌جز فرقه خوارج کسی دیگری منکر آن نیست و پیامبر اسلام (ص) و خلفای راشدین نیز آن را عملاً تطبیق نموده‌اند. حکم سنگسار بر شخص با دلائل اثبات می‌شود که اقرار شخص، اقامه شاهدان و حمل (بارداری) از جمله راه‌های اثبات آن است. بدون دلائل فوق نمی‌توان به مجرد گمان آن را بر یک شخص تطبیق نمود. سنگسار را هر شخص نمی‌تواند تطبیق نماید بلکه نیاز به حکم و فیصله قاضی است. در صورت رجوع شاهدان از قضیه زنا، تاوان و جبیره رجم به آن‌ها بر می‌گردد.