بررسی ارتباط سلامت معنوی با میزان استرس و راهبردهای مقابلهای در مادران دارای نوزاد بستری در بخشهای مراقبت ویژه نوزادان
نویسندگان
1 استاد دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران، ایران
2 هیئت علمی دانشکده مدیریت و اطلاع رسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، ایران
3 مرکز تحقیقات مراقبتهای پرستاری، ایران
4 مراقبت ویژه نوزادان، دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی تهران، ایران
5 مرکز تحقیقات مراقبتهای پرستاری دانشگاه علوم پزشکی تهران، ایران
doi
چکیده
مقدمه و هدف: بستریشدن نوزاد در بخش مراقبت ویژه نوزادان، استرسی زیاد به مادر واردمیکند؛ این استرس، درصورت تداوم، علاوهبر بهخطرانداختن سلامت مادر، روی فرایند دلبستگی میان مادر و نوزاد، تأثیرهایی منفی خواهدداشت. سلامت معنوی، بهعنوان متغیری تأثیرگذار بر اتخاذ شیوه مقابله و بر میزان استرس، دارای اهمیتی ویژه است؛ بنابراین، سلامت معنوی و نوع راهبرد مقابلهای که در چنین شرایطی بهکارمیرود، در این پژوهش بررسیشدهاند. موارد و روشها: این مطالعه از نوع همبستگی بوده، 191 مادر دارای نوزاد بستری در NICU، در سه مرکز آموزشی درمانی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تهران با استفاده از روش نمونهگیری آسان، طی سه ماه در سال 1392 در این مطالعه شرکتکردند. ابزار گردآوری دادهها شامل پرسشنامههای راهبرد مقابله لازاروس و فولکمن، سلامت معنوی الیسون و پالوتزیان و استرس والدین مایلز و فانک بود. از آمارهای توصیفی و آزمونهای ضریب همبستگی پیرسون در نرمافزار SPSS16، برای رسیدن به اهداف پژوهش استفادهشد. نتایج: سلامت معنوی، با راهبرد مقابلهای مسئلهمحور، ارتباطی مثبت و با راهبرد مقابلهای هیجانمحور، ارتباطی معکوس داشتهاست (p < 0.000). از میان خردهمقیاس(های) راهبردهای مقابله، «جستجوی حمایت اجتماعی»، دارای بیشترین و «اجتناب-گریز»، دارای کمترین میانگین استفاده بودهاند. میان سلامت معنوی با میزان استرس و میان میزان استرس با نوع راهبرد مقابلهای، ارتباطی معنیدار مشاهدهنشدهاست. نتیجهگیری: با توجه به اهمیت سلامت معنوی در بهکارگیری راهبرد مقابله مسئلهمحور، تقویت سلامت معنوی، بهویژه بعد مذهبی، ضروری است.