تأثیر تلفیق روشهای آبیاری غرقابی و قطرهای در سطوح مختلف کود نیتروژن و تعداد نشا بر عملکرد و بهرهوری آب برنج
نویسندگان
1 دانشجوی تحصیلات تکمیلی گروه مهندسی آب دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه گیلان-رشت
2 گروه مهندسی آب، دانشکده علوم کشاورزی ، دانشگاه گیلان، شهر رشت
3 گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه گیلان-رشت
4 گروه خاکشناسی دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه گیلان-رشت
doi
چکیده
بهمنظور بررسی تاًثیر تلفیق روشهای آبیاری و سطوح کود نیتروژن در سیستم کشت تک و چند نشا بر عملکرد و بهرهوری آب برنج (Oryza sativa L.) رقم طارم روشن، آزمایشی به صورت کرتهای دو بار خرد شده بر پایه بلوکهای کامل تصادفی با تیمارهای آبیاری شامل؛ روش آبیاری غرقاب دائم در طول دوره رشد (شاهد T1,)، روش آبیاری قطرهای نواری پس از مرحله واکاری(T2) ، پنجهزنی (T3)، خوشهدهی (T4)، گلدهی (T5) و خمیری (T6) با 50 درصد مقدار آب آبیاری غرقاب دائم و دو تیمار 90 (N1) و 180 (N2) کیلوگرم در هکتار کود نیتروژن از منبع اوره و دو تیمار تک (S1) و چند نشا (S2) در سه تکرار اجرا شد. نتایج نشان داد که بیشترین عملکرد دانه و بهره وری آب به ترتیب با 7/6730 کیلوگرم بر هکتار در تیمار T5 × S1 و 844/0 کیلوگرم بر مترمکعب در تیمار T2 × S2 بدست آمد که با تیمار T3 × S1 اختلاف معنی-داری نداشتند. همچنین بیشترین بهرهوری آب مبتنیبر عملکرد دانه در همۀ تیمارهای آبیاری با تیمار N2 همراه بود. بنابراین برای عملکرد دانه بیشتر با بهرهوری آب بالاتر میتوان در شرایط محدودیت آب، تیمار T3 × S1 را با سطح کودی N2 در منطقه رشت اعمال کرد.