تبیین و ارزیابی شاخص‌های اولویت‌گذاری پروژه‌های صنعتی به منظور برنامه‌ریزی بهینه در اقتصاد

نویسندگان

1 دانشیار، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

2 استادیار، دانشکده مدیریت و حسابداری پردیس فارابی دانشگاه تهران

3 استاد دانشکده مدیریت و اقتصاد دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

4 عضو هیات علمی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

doi
10.30473/indeco.2019.28952.1064
چکیده

هدف اصلی این پژوهش، شناسایی و تجزیه و تحلیل معیارهای اولویت‌گذاری و انتخاب پروژه‌های صنعتی است. جامعة آماری پژوهش حاضر مدیران، خبرگان و کارشناسان صنعت می‌باشد و ابزار مورد استفاده مصاحبه و پرسشنامه است که تعداد 50 پرسشنامه بین خبرگان توزیع و در نهایت 21 پرسشنامه جمع‌آوری گردید و در بخش مصاحبه با 19 نفر از خبرگان و صاحب نظران صنعت مصاحبه شد. جهت تبیین معیارهای اولویت‌گذاری صنعت از نظریة برخاسته از داده‌ها و برای تحلیل روابط علی میان شاخص‌ها از تکنیک دیمتل فازی استفاده شد. نتایج نظریة برخاسته از داده‌ها، بیانگر این است که دانش ضمنی خبرگان برای مقولات فنی، فرهنگی اجتماعی و مالی اهمیت بیشتری قائل هستند. شاخص فنی در نظریة برخاسته از داده‌ها واجد بیشترین میزان اهمیت بوده است. این به معنای آن است که متخصصان اهمیت بیشتری را به شاخص فنی می‌دهند. خروجی تکنیک دیمتل فازی مؤید آن است که معیار زیست محیطی از میزان تعامل بیشتری برخوردار است. براساس نتایج معیارهای فرهنگی–اجتماعی، زیست محیطی، مالی، زیر بنایی و سیاسی قانونی علی و معیارهای فنی، اقتصادی و بازار در گروه معلول هستند. از نظر اهمیت به ترتیب معیار زیست محیطی، فرهنگیـ اجتماعی، زیربنایی و سیاسی قانونی میزان دارای بیشترین اهمیت هستند. معیار فرهنگیـ اجتماعی، معیار تأثیرپذیرتر و معیار فنی از میزان تأثیرگذاری بیشتری برخوردار است. معیار مالی از همه معیارها به غیر از معیار زیست محیطی تأثیر می‌پذیرد.