بررسی نگرش زنان نسبت به مراقبت از سالمندان: مطالعه بین نسلی زنان شهر شیراز

نویسندگان

1 دانشیار جامعه شناسی دانشگاه شیراز

2 کارشناسی ارشد جمعیت شناسی، دانشگاه علامه طباطبایی،

3 عضو هیات علمی، بخش جامعه شناسی و برنامه ریزی اجتماعی، دانشگاه شیراز

4 کارشناسی ارشد، بخش جامعه شناسی و برنامه ریزی اجتماعی، دانشگاه شیراز

doi
10.22054/rjsw.2021.44535.326
چکیده

در حال حاضر هرم سنی جمعیت ایران در حال انتقال از جوانی به سالخوردگی است. از این رو وضعیت سالمندان و نحوه مراقبت از آن‌ها مسأله‌ای حائز اهمیت است. هدف این تحقیق بررسی نگرش زنان 20-55 ساله شهر شیراز شامل دو گروه نسلی (20-34 ساله) و (35-55 ساله) نسبت به مراقبت از سالمندان است. برای این منظور یک نمونه 385 نفری مورد مصاحبه قرار گرفت. یافته‌ها نشان داد بین نگرش زنان دو نسل نسبت به مراقبت از سالمندان تفاوت معناداری وجود دارد به طوری که نسل جوان‌تر نگرش مثبت تری در زمینه مراقبت از سالمندان نشان می‌دهد. نتایج تحلیل چند متغیره نشان داد نگرش نسبت به سالمندی، داشتن روابط مثبت درون خانواده، خانه‌دار بودن، بعد خانوار و تعلق نسلی تاثیر معناداری بر نگرش نسبت به مراقبت از سالمندان دارند. مدل تحلیلی مطالعه 34/0 از تغییرات در متغیر وابسته را تبیین می‌کند. اگرچه این انتظار وجود دارد که تمایل به مراقبت از سالمندان در نسل‌های قبلی بیشتر باشد اما مواجهه آنها با واقعیات زندگی موجود، نگرش آنها را کاهش داده است. این موضوع ضرورت توجه به سیاستگزاری جهت بهبود کیفیت زندگی سالمندان به شکلی که مراقبت از آنها در خانواده تسهیل گردد را دوچندان می‌کند.

کلیدواژه‌ها