ارزیابی یادگیری و حافظه موش صحرایی صرعیشده توسط تزریق داخلهیپوکمپی اسید کاینیک پس از دریافت بربرین
نویسندگان
1 پزشکی دانشکده پزشکی دانشگاه شاهد، تهران
2 گروه فارماکولوژی دانشکده پزشکی دانشگاه شاهد، تهران
3 مرکز تحقیقات نوروفیزیولوژی - دانشگاه شاهد، تهران
doi
چکیده
مقدمه و هدف: صرع، دومین بیماری شایع سیستم عصبی مرکزی است. ازآنجاکه شیوع مشکلات حافظه در بیماران صرعی، زیاد است، هدف بررسی حاضر، ارزیابی اثر بربرین بر اختلال یادگیری و حافظه در موشهای صحرایی صرعیشده بود. مواد و روشها: در این مطالعه از 32 موش نر با وزن 190 تا 240 گرم استفادهشد که به چهار گروه «شم (Sham) یا کنترل با جراحی کاذب، شم دریافتکننده بربرین، صرعی و صرعی دریافتکننده بربرین» تقسیمشدند. بربرین به میزان 25 میلیگرم برکیلوگرم بهطور روزانه و بهصورت داخلصفاقی و از یک هفته پیش از جراحی به حیوانها تا 1 ساعت پیش از جراحی تزریقشد. برای صرعیکردن حیوانها از اسید کاینیک حلشده در نرمال سالین به میزان 1 میکروگرم بهازای هر موش استفادهشد. موشها در پایان هفته پنجم برای بررسی حافظه و یادگیری، تحت آزمون رفتار احتراز غیرفعال در دستگاه شاتل باکس و آزمون مازY قرارگرفتند. نتایج: تأخیر اولیه در میان گروهها، تفاوتی معنیدار نداشت. تأخیر در حین عبور در گروه صرعیشده درحدی معنیدار، از گروه شم، کمتر بود (p < 0.05) و در گروه صرعی تحت تیمار با بربرین، این مؤلفه (پارامتر) درحد معنیدار، بیشتر از گروه صرعی بود (p < 0.05). درزمینه رفتار تناوبی در گروه صرعیشده، کاهش معنیدار تناوب مشاهدهشد (p < 0.05) و در گروه پیشتیمار با بربرین، این مؤلفه بهبودنیافت؛ بهعلاوه در گروه صرعی پیشتیمار با بربرین، کاهش شدت تشنج مشاهدهشد (p < 0.05). نتیجهگیری: نتایج این مطالعه نشاندادند، تجویز بربرین در صرع لب گیجگاهی، سبب بهبود حافظه و یادگیری در آزمون رفتار اجتنابی غیرفعال میشود اما موجب بهبود حافظه فضایی نمیشود و همچنین، بربرین، اثر ضدتشنج هم دارد.