بررسی کاربرد مدلهای پیشبینی ورشکستگی (آلتمن ، فالمر، اسپرینگیت ، زیمسکی و شیراتا ) در پیشبینی نکول تسهیلات اعطایی به شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران (مطالعه موردی بانک سپه)
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه تهران
2 کارشناس ارشد حسابداری دانشگاه تهران
doi
10.22034/iaar.2011.104712چکیده
بلوکه شدن منابع به عنوان مطالبات سررسیدگذشته و معوق با کاهش توان تسهیلاتدهی بانکها ، تاثیر منفی بر بهرهوری دارد. از مهمترین راههای جلوگیری از ایجاد مطالبات معوق ، تصمیمگیری درست در زمان اعطای تسهیلات است به نحوی که با شناسایی دقیق مشتریان ، تسهیلات به صورت بهینه تخصیص داده شده و از این طریق احتمال معوق شدن تسهیلات کاهش یابد. برای اخذ تصمیم درست از ابزارهای متنوعی استفاده میشود که مهمترین آنها اعتبارسنجی و رتبهبندی اعتباری مشتریان است . دربانکهای پیشرفته اعتبارسنجی و رتبهبندی اعتباری مشتریان با استفاده از نرم افزارها و بانکهای اطلاعاتی نوین صورت میگیرد، لیکن در بانکهای ایرانی اغلب اعتبارسنجی براساس قضاوت حرفهای و تشخیص کارشناسی و صرفا با استفاده از برخی از نسبتهای مالی انجام میشود. مدلهای آلتمن ، فالمر، اسپرینگیت ، زیمسکی و شیراتا از مشهورترین مدلهای پیشبینی ورشکستگی هستند. طبق یافته های این پژوهش مدل های آلتمن و اسپرینگیت برای استفاده در سیستم رتبه بندی اعتباری مشتریان مناسب تشخیص داده شده است. نتایج بررسی توان و قدرت پیشبینی این مدلها حاکی از آن است که بین نتایج مدلهای یاد شده اختلاف معنیداری وجود دارد و مدلهای اسپرینگیت و آلتمن بیشترین قدرت پیشبینی را دارا هستند.