پاسخ رشد نهال‌های صنوبر دلتوئیدس (Populus deltoides Bartr. ex Marsh) به رژیم‌های مختلف آبیاری در استان گیلان

نویسندگان

1 دانشیار، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعه‌سرا، ایران.

2 دانش‌آموخته کارشناسی ‌ارشد، جنگل‌شناسی و اکولوژی جنگل، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعه‌سرا، ایران.

3 دانشیار، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعه‌سرا، ایران

4 دانش‌آموخته دکتری جنگل‌شناسی و اکولوژی جنگل، دانشکده منابع طبیعی دانشگاه گیلان، صومعه‌سرا، ایران

doi
چکیده

مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر رژیم­های مختلف رطوبتی بر برخی ویژگی­های کمی نهال­های گونه سریع­الرشد صنوبر دلتوئیدس در استان گیلان انجام شد. کاشت قلمه­ها در قالب طرح آماری کاملاً تصادفی با چهار تیمار و پنج تکرار انجام شد. سه سطح آبیاری شامل20%، 40% و 60% رطوبت اشباع خاک موجود در هر گلدان شامل 5/187، 375 و 570 میلی­لیتر آب برای 5/2 کیلوگرم خاک و تیمار شاهد (بدون آبیاری دستی) با فواصل سه‌روزه از ابتدای بهار تا پایان تابستان بر روی نهال­ها اعمال گردید. در انتهای دوره ارتفاع نهال­ها با استفاده از خط­کش، قطر یقه با استفاده از کولیس، وزن‌تر ساقه و ریشه به­وسیله ترازو، زی­توده ساقه و ریشه با خشک‌کردن در آون و توزین، طول ریشه­ها به کمک کاغذ رسم و تعداد برگ­ها با شمارش تعیین و با آزمون تجزیه­ واریانس یک­طرفه مورد آزمون قرار گرفت. نتایج نشان داد که بیشترین میانگین ارتفاع با 2/94 و 90 سانتی­متر، بیشترین قطر یقه با 3/8 و 73/7 میلی­متر، بیشترین طول ریشه با 463 و 425 سانتی­متر، بیشترین تعداد برگ با 12 و 9 عدد، بیشترین وزن‌تر ساقه با 37 و 34 گرم و بیشترین زی­توده ساقه نهال­های مورد بررسی با 18 و 16 گرم مربوط به تیمار 40 و 60 درصد بوده است و بین این دو تیمار اختلاف معنی­داری مشاهده نشد. همچنین بیشترین نسبت زی­توده ساقه به ریشه به میزان 2/3 در مورد تیمار 40 درصد به­دست آمد. با توجه به نتایج مطالعه حاضر، حد بهینه آبیاری نهال­های مورد مطالعه به میزان 40 درصد رطوبت اشباع خاک تعیین شد.