پاسخ رشد نهالهای صنوبر دلتوئیدس (Populus deltoides Bartr. ex Marsh) به رژیمهای مختلف آبیاری در استان گیلان
نویسندگان
1 دانشیار، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعهسرا، ایران.
2 دانشآموخته کارشناسی ارشد، جنگلشناسی و اکولوژی جنگل، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعهسرا، ایران.
3 دانشیار، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعهسرا، ایران
4 دانشآموخته دکتری جنگلشناسی و اکولوژی جنگل، دانشکده منابع طبیعی دانشگاه گیلان، صومعهسرا، ایران
doi
چکیده
مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر رژیمهای مختلف رطوبتی بر برخی ویژگیهای کمی نهالهای گونه سریعالرشد صنوبر دلتوئیدس در استان گیلان انجام شد. کاشت قلمهها در قالب طرح آماری کاملاً تصادفی با چهار تیمار و پنج تکرار انجام شد. سه سطح آبیاری شامل20%، 40% و 60% رطوبت اشباع خاک موجود در هر گلدان شامل 5/187، 375 و 570 میلیلیتر آب برای 5/2 کیلوگرم خاک و تیمار شاهد (بدون آبیاری دستی) با فواصل سهروزه از ابتدای بهار تا پایان تابستان بر روی نهالها اعمال گردید. در انتهای دوره ارتفاع نهالها با استفاده از خطکش، قطر یقه با استفاده از کولیس، وزنتر ساقه و ریشه بهوسیله ترازو، زیتوده ساقه و ریشه با خشککردن در آون و توزین، طول ریشهها به کمک کاغذ رسم و تعداد برگها با شمارش تعیین و با آزمون تجزیه واریانس یکطرفه مورد آزمون قرار گرفت. نتایج نشان داد که بیشترین میانگین ارتفاع با 2/94 و 90 سانتیمتر، بیشترین قطر یقه با 3/8 و 73/7 میلیمتر، بیشترین طول ریشه با 463 و 425 سانتیمتر، بیشترین تعداد برگ با 12 و 9 عدد، بیشترین وزنتر ساقه با 37 و 34 گرم و بیشترین زیتوده ساقه نهالهای مورد بررسی با 18 و 16 گرم مربوط به تیمار 40 و 60 درصد بوده است و بین این دو تیمار اختلاف معنیداری مشاهده نشد. همچنین بیشترین نسبت زیتوده ساقه به ریشه به میزان 2/3 در مورد تیمار 40 درصد بهدست آمد. با توجه به نتایج مطالعه حاضر، حد بهینه آبیاری نهالهای مورد مطالعه به میزان 40 درصد رطوبت اشباع خاک تعیین شد.