بررسی‌ آزمایشگاهی تأثیر ترکیب الیاف ماکروسنتتیک و خرده لاستیک بر رفتار بتن

نویسندگان
doi
10.22124/jcr.2026.31288.1713
چکیده

یکی از مهم‌ترین محدودیت‌های بتن، مقاومت کششی پایین و رفتار شکننده آن در برابر بارهای کششی و خمشی است. در راستای بهبود عملکرد مکانیکی بتن، استفاده از الیاف تقویت‌کننده و مصالح بازیافتی به‌عنوان رویکردی مؤثر و پایدار مورد توجه قرار گرفته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر هم‌زمان الیاف ماکروسنتتیک کورتا و خرده لاستیک بر خواص مکانیکی بتن، شامل مقاومت فشاری، خمشی و حداکثر بار قابل تحمل توسط دال بتنی و شکل‌پذیری، به‌صورت آزمایشگاهی انجام شده است. بدین منظور، 24 نمونه با سه طرح اختلاط مختلف شامل ۱٪ الیاف کورتا و ۵٪ و ۱۰٪ خرده لاستیک تهیه و آزمایش گردید. نتایج نشان داد که طرح اختلاط حاوی ۵٪ خرده لاستیک و ۱٪ الیاف کورتا (CG5F1)، در مقایسه با بتن شاهد، موجب افزایش ۱۲٫۷٪ در مقاومت فشاری، ۵٫۸٪ در مقاومت خمشی و 21.6٪ در حداکثر بار قابل تحمل توسط دال بتنی گردیده است. این یافته‌ها بیانگر آن است که افزودن الیاف کورتا می‌تواند اثرات منفی احتمالی خرده لاستیک را کاهش داده و به بهبود ویژگی‌های مکانیکی بتن منجر شود. در نتیجه، استفاده هدفمند و کنترل‌شده از این افزودنی‌ها می‌تواند در راستای تولید بتن‌های با عملکرد بهینه و سازگار با اصول توسعه پایدار مؤثرباشد. در جمع‌بندی، نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که استفاده از الیاف ماکروسنتتیک کورتا به‌عنوان تقویت‌کننده برای کاربردهای سازه‌ای مناسب و مؤثر است، در حالی‌که به‌کارگیری خرده لاستیک به دلیل کاهش برخی پارامترهای مقاومتی، در بتن‌های سازه‌ای توصیه نمی‌گردد و باید از آن اجتناب شود.