فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

دوام سازه‌های بتنی یکی از عوامل اساسی در تعیین عمر مفید آن‌هاست، به‌ویژه هنگامی که بتن در معرض محیط‌های مهاجم قرار می‌گیرد. هدف این پژوهش، بررسی تأثیر نانوذرات اکسید سیلیس (SiO₂) بر بهبود دوام و کاهش نفوذپذیری بتن است. در این تحقیق، نانوذرات سیلیس با درصدهای مختلف جایگزین بخشی از سیمان در طرح اختلاط بتن شده و نمونه‌ها از نظر نفوذپذیری، تخلخل و مقاومت در برابر حملات سولفاتی مورد آزمایش قرار گرفتند. نتایج نشان داد استفاده از نانوذرات، در صورت پراکندگی مناسب، موجب افزایش همگنی و انسجام بتن، کاهش نفوذپذیری و تخلخل، و بهبود چسبندگی خمیر سیمان می‌شود. واکنش پوزولانی نانوذرات با هیدروکسید کلسیم سبب تشکیل ژل‌های مقاوم‌تر و کاهش مسیرهای نفوذ عوامل مخرب گردیده است. همچنین بتن حاوی نانوذرات از مقاومت بالاتری در برابر حملات سولفاتی برخوردار بوده و دوام آن در بلندمدت افزایش یافته است. به‌طور کلی، افزودن نانوذرات اکسید سیلیس را می‌توان راهکاری کارآمد برای ارتقای دوام و پایداری بتن در شرایط محیطی مهاجم دانست.