مشارکت عملکرد میخ‌پرچی در مقاومت برشی بتن در تیرهای مسلح به میلگردهای طولی کامپوزیتی- مروری بر تحقیقات گذشته

نویسندگان
doi
10.22124/jcr.2026.31511.1718
چکیده

عملکرد میخ‌پرچی میلگردهای طولی یکی از مکانیزم‌های کلیدی انتقال برش در تیرهای بتن مسلح فاقد خاموت است. هدف این پژوهش، ارزیابی کمی سهم عملکرد میخ‌پرچی در مقاومت برشی تیرهای مسلح به میلگردهای پلیمری مسلح به الیاف (FRP)و اعتبارسنجی مدل‌های طراحی موجود است. بدین منظور، یک پایگاه داده شامل نتایج آزمایشگاهی ۵۱۰ تیر بتن مسلح به میلگردهای FRP از تحقیقات گذشته جمع‌آوری و با پیش‌بینی آیین‌نامه‌های ACI 440،CSA S806 و مدل‌های تحلیلی ارائه شده در تحقیقات گذشته مقایسه شد. نتایج نشان داد سهم عملکرد میخ‌پرچی بسته به قطر میلگرد و پوشش بتن، بین ۱۰ تا ۴۰ درصد مقاومت برشی کل متغیر است. ارزیابی مدل‌ها بیانگر آن است که آیین‌نامه CSA S806 با در نظر گرفتن سختی محوری آرماتور، پیش‌بینی دقیق‌تری را با حاشیه ایمنی مناسب ارائه می‌دهد. در مقابل، آیین‌نامه ACI 440.1R-15 ظرفیت برشی را به‌طور محافظه‌کارانه (۲۰ تا ۳۰ درصد کمتر از واقعیت) تخمین می‌زند. همچنین مدل‌های مبتنی بر روش‌های تکاملی (مانند مدل کارا) در مقاومت‌های برشی بالا (بیش از ۴۰۰ کیلونیوتن) دچار خطای برآورد می‌شوند. نتایج این تحقیق نشان می‌دهد که برای طراحی بهینه، مدل‌هایی که پارامترهای سختی محوری و اندرکنش پوشش بتن را لحاظ می‌کنند، از دقت بالاتری برخوردار هستند.