تغییرهای وضعیت سلامت روان افراد در شهر تهران در طول دوازده سال: مقایسه نتایج طرح (پروژه)های سنجش سلامت و بیماری (سال 1378) و سنجش عدالت در شهر تهران (سال1390)
نویسندگان
1 روانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تهران، بخش بیماریهای روانتنی بیمارستان امام خمینی(ره)، تهران، ایران
2 گروه اپیدمیولوژی و آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران
3 عضو گروه آموزش و ارتقای سلامت، مرکز تحقیقات سنجش سلامت، پژوهشکده علوم بهداشتی، جهاددانشگاهی ، تهران، ایران
4 دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی ایران
5 ، اداره سلامت روان وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی
6 فیزیولوژی دانشگاه شاهد تهران
7 گروه اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی ایران
8 گروه آمار زیستی و اپیدمیولوژی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی زنجان، ایران
doi
چکیده
هدف: این مطالعه با هدف بررسی وضعیت سلامت روان افراد 15 سال و بالاتر شهر تهران در دوازده سال گذشته انجامگرفتهاست. مواد و روشها: این پژوهش، مروری بر دو مطالعه مقطعی توصیفی انجامشده درزمینه وضعیت سلامت روان افراد ساکن تهران در سالهای 1378 و 1390 است؛ نمونه آماری این دو مطالعه به شیوه نمونهگیری تصادفی خوشهای منظم از میان خانوارهای ساکن درمناطق 22گانه شهرداری تهران انتخابشده؛ حجم نمونه مطالعه اول، 5560 نفر و مطالعه دوم، 21255 نفر و ابزار مورد استفاده، پرسشنامه 28پرسشی سلامت عمومی(GHQ-28)، بودهاست. نتایج: یافتهها نشانمیدهند که در مطالعه سنجش سلامت و بیماری (سال 1378)، 5/21 درصد افراد در شهر تهران از ابتلا به علایم روانی رنجمیبرند ( 27 درصد زنان و 9/14 درصد مردان). میزان شیوع علایم روانی در سال 1390 به 6/39 درصد رسیده (4/37 درصد مردان و 1/43 درصد زنان) که افزایش 8/1 برابری را نشان-می دهد (6/1 برابر در زنان و 5/2 برابر در مردان). خطر ابتلا به علایم روانی با بالارفتن سن، بیکاری، بیسوادی و مطلقه و بیوهبودن در هر دو مطالعه افزایشداشته و علایم اضطراب در هر دو مطالعه، شایعتر از علایم جسمیسازی، افسردگی و عملکرد اجتماعی بودهاست. نتیجهگیری: افزایش چشمگیر علایم روانی شهر تهران در دوازده سال گذشته، ضرورت توجه مسئولان و برنامهریزان کشور را به پیشگیری و ارتقای سلامت روان افراد ساکن در شهر تهران نمایانمیسازد.
