بررسی و مقایسه عملکرد سامانههای آبیاری بارانی ویل موو و کلاسیک ثابت در استان سمنان
نویسندگان
1 دانشیار موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی،کرج،ایران.
2 استادیار پژوهش، بخش تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان سمنان (شاهرود)، سازمان تحقیقات،
doi
چکیده
با توجه به بحران منابع آب در استان سمنان استفاده از سامانههای آبیاری بارانی موردتوجه قرار گرفته است. ارزیابی سامانههای آبیاری بارانی برای شناخت اشکالات موجود و افزایش کارایی آنها ضروری است. این پژوهش باهدف بررسی و مقایسه عملکرد سامانههای آبیاری ویل موو و کلاسیک ثابت در استان سمنان در سال 1396 انجام شد. برای این منظور ضریب یکنواختی (CU)، یکنواختی توزیع (DU)، راندمان پتانسیل کاربرد (PELQ)، تلفات تبخیر و باد و حجم آب مصرفی تعیین شد. اجرای سامانههای آبیاری بارانی بهطور متوسط 42 درصد مصرف آب را کاهش داده بود لکن سطح زیرکشت بهطور متوسط 22 درصد افزایش یافته بود. نتایج مقادیر راندمان پتانسیل کاربرد آب، ضریب یکنواختی و یکنواختی توزیع در سامانههای ویلموو به ترتیب برابر 8/53، 5/70، 5/65 و درصد و در سامانههای کلاسیک ثابت 8/48، 7/66 و 7/60 درصد به دست آمد. تعویض آبپاشهای فرسوده و استفاده مناسب از سامانه ویل موو در شرایط باد در مزرعه 9 از عوامل عملکرد بهتر این سامانه بود. در سیستم کلاسیک ثابت با آبپاش متحرک فاصله نامناسب آبپاشها، فشار پایین و کار کردن تعداد آبپاشهای بیشتر از حد مجاز طراحی بر روی لترال باعث کاهش کارایی این سامانه شده بود که با رفع آنها میتوان کارایی آن را ارتقا بخشید. همچنین نتایج نشان داد جلوگیری از نشت آب در سامانهها، آموزش مناسب بهرهبرداران و استفاده از جدول برنامهریزی آبیاری باعث بهبود عملکرد سامانههای آبیاری بارانی موردمطالعه خواهند شد.