جلوه های دراماتیکی اشعار ابونواس و ناصرخسرو
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان وادبیات فارسی،دانشکده ادبیات، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قزوین،قزوین،ایران
2 دانش آموختۀ کارشناسی ارشد زبان و ادبیات عربی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران
doi
10.22103/jcl.2020.2539چکیده
درام یکی از شگردهای بیانی در شعر عربی و فارسی است. رواج این شیوه از بیان در میان شاعران عرب و ایرانی، به تأثیرپذیری آنها از ادبیات و فلسفۀ یونان بازمیگردد. ترجمۀ آثار یونانی و حضور اندیشۀ آنان در میان ادبای عرب و ایرانی، از اسباب گسترش این شیوه از بیان است. ابونواس و ناصرخسرو، دو شاعر ایرانیتبارند که یکی به زبان عربی و دیگری به زبان فارسی شعر می سرودند. این دو اگرچه در زمان، جغرافیا و چگونگی زیست و عقیده، با هم بسیار متفاوتاند، در سرودن اشعار ستیزوار دراماتیکی در زمرۀ پیشروان اینگونه از بیان به شمار میآیند. آنان کشمکش های عصر خود را در اشعار خویش بازمیتابانند. نوشتار حاضر با استفاده از روش تطبیقی به بررسی و نقد سرودههای دراماتیکی ابونواس و ناصرخسرو می پردازد و دستاورد پژوهش نشان می دهد که در اشعار هر دو گوینده، برخی از انواع درام (افقی، عمودی و دینامیکی) مشهود است.
