بررسی تطبیقی مؤلفه‌های عینیت‌گرایی در شعر یدالله رویایی و لوییس زوکوفسکی

نویسندگان

1 استادیار گروه زبان و ادبیات انگلبسی, دانشکده ی زبانهای خارجی, واحد تهران مرکزی, دانشگاه آزاد اسلامی, تهران, ایران

doi
10.22103/jcl.2020.2541
چکیده

شعر مدرن ایران از جنبش‌های پیشروی اوایل قرن بیستم اروپا، از جمله سمبولیسم و سوررئالیسم، تأثیرات انکارناپذیری پذیرفته‌است اما جریان شعر عینیت‌گرای آمریکا به رهبری لوییس زوکوفسکی و تأثیرش بر بوطیقای شعر نو ایران، مورد کنکاش قرار نگرفته‌است. این پژوهش، به بررسی تطبیقی شعر حجم یداللّه رؤیایی و شعر عینیت‌گرای لوییس زوکوفسکی می‌پردازد. رؤیایی و زوکوفسکی با رویکرد زبان‌محورشان به شعر، جنبش‌های نوگرا و مدرنیستی معاصرانشان را بازخوانی کرده‌اند. دو محور کلیدی در این بحث «جزءگرایی» و «مسیر ادراک» یا سیاست شعر در عینیت‌گرایی است. نتایج این بررسی نشان می­دهد که رؤیایی به‌سیاق زوکوفسکی و عینیت‌گراها، به اجزای زبان موشکافانه می‌نگرد و مادیت زبان را سوژۀ شعرش می‌کند امّا برخلاف زوکوفسکی، از سیاست‌زدگی‌های حزبی و سیاسی رایج دوری می جوید. او سیاست شعر و شعر سیاسی را در اسباب بی‌هدف، بالقوگی ناب انسان و ایستادگی برابر ارجاعات زبانی، پیش‌فرض‌ها و به‌فعل درآمدن‌های تحمیلی از سوی فرهنگ و قدرت می‌یابد.