بازکاوی دیدگاه مانعیت فسق امام جماعت با تأکید بر روایات

نویسندگان

1 دانش‌آموختهٔ سطح چهار حوزهٔ علمیهٔ قم، قم، ایران

doi
10.22067/jfiqh.2024.85230.1682
چکیده

یکی از مسائلی که در مناصب و نقش‌های فقهی همچون تقلید از مجتهد، شهادت، نماز جماعت و... مطرح است شرطیتِ عدالت است و اختلاف دامنه‌داری در خصوص تعریف عدالت و چگونگی شرط‌بودنِ آن پدید آمده است. ازجمله موارد، منصب امامت نماز جماعت است که مشهور فقها عدالت امام را شرط دانسته و برخی دیگر به‌جای شرطیت عدالت از مانعیت فسق سخن گفته‌اند و ثمرۀ این اختلاف در مورد شخص مجهول‌الحال آشکار می‌شود. طبق دیدگاه نخست اقتدا به شخص مجهول جایز نیست و طبق دیدگاه دوم اقتدا به وی جایز است. این پژوهش که به‌روش توصیفی‌تحلیلی و با استفاده از داده‌های کتابخانه‌ای صورت پذیرفته به این نتیجه رسیده است که در آیات و روایات نه‌تنها دلیلی بر اشتراط عدالت در خصوص امام جماعت وجود ندارد، بلکه روایات معتبر فراوانی که عمدتاً مغفول مانده‌اند دلالت آشکاری بر دیدگاه مانعیت فسق دارند.