اثر سطوح مختلف اکسید روی در جیره های حاوی سلنیت سدیم بر عملکرد رشد و برخی شاخص‌های ایمنی گوساله های شیرخوار هلشتاین

نویسندگان
doi
10.22124/ar.2024.28264.1845
چکیده

به­منظور بررسی تاثیر سطوح مختلف اکسید روی در جیره­های حاوی سلنیت سدیم بر عملکرد رشد و برخی شاخص‌های ایمنی گوساله­­های هلشتاین، آزمایشی با 36 راس گوساله هلشتاین (با میانگین وزنی برابر با 5/34 کیلوگرم) با شش تیمار و شش تکرار در قالب طرح کاملاً تصادفی انجام شد. تیمارها شامل: 1- شاهد (40 میلی­گرم روی و 15/0 میلی­گرم سلنیوم)، 2- 3/0 میلی­گرم سلنیت سدیم، 3- 40 میلی­گرم اکسید ­روی، 4- 55 میلی­گرم اکسید­ روی، 5- 3/0 میلی­گرم سلنیت سدیم و 40 میلی­گرم اکسید ­روی، 6- 3/0 میلی­گرم سلنیت سدیم و 55 میلی­گرم اکسید ­روی بودند. طی آزمایش، گوساله­ها دسترسی آزاد به جیره آغازین و آب داشتند. مصرف خوراک به­صورت روزانه و وزن بدن در روزهای 20 و 42 پرورش اندازه‌گیری شد. جهت اندازه­گیری گلوکز، کلسترول، تری­گلیسیرید، پروتئین کل، اوره، آهن، روی، سلنیوم، کلسیم، فسفر، سوپراکسید دیسموتاز، مالون­­­دی­آلدئید، آسپارتات آمینو ترانسفراز، آلانین آمینو ترانسفراز، لنفوسیت، نوتروفیل، مونوسیت و ایمنوگلوبولین G در روزهای 20  و 42 پرورش از گوساله­ها خون­گیری انجام شد. نتایج نشان داد که مکمل کردن شیر با سلنیوم و روی معدنی، تاثیر معنی­داری بر عملکرد رشد، مصرف خوراک و پاسخ ایمنی نداشت (05/0< P ). همچنین، اختلاف معنی­داری بین متابولیت­های خونی نسبت به گروه شاهد مشاهده نشد (05/0< P ). افزودن همزمان سلنیوم و روی باعث کاهش معنی­دار آسپارتات آمینو ترانسفراز، مالون ­دی ­آلدئید و افزایش معنی­دار آنزیم سوپراکسید دیسموتاز شد (05/0 P <). به­طور کلی، می­توان نتیجه گرفت که استفاده همزمان سلنیوم و اکسید ­روی در سطوح 40 و 55 میلی­گرم می­تواند سبب بهبود وضعیت آنتی­اکسیدانی سرم و کاهش تنش اکسیداتیو گوساله­های هلشتاین شود.