تأثیر ویتامین D3 و اسید لاکتیک بر عملکرد، کیفیت تخم‌ مرغ و جوجه‌درآوری در مرغان مادر گوشتی

نویسندگان
doi
10.22124/ar.2022.21551.1683
چکیده

آزمایشی به منظور بررسی تأثیر ویتامین D 3 و اسید لاکتیک بر عملکرد، کیفیت تخم ‌مرغ و جوجه‌درآوری در مرغان مادر گوشتی انجام شد. تعداد 240 قطعه مرغ و 24 قطعه خروس مادر گوشتی سویه راس 308 به مدت 12 هفته (از سن 49 تا 61 هفتگی) در قالب طرح کاملاً تصادفی با آرایش فاکتوریل 2×2 شامل دو سطح ویتامین D 3 (3500 و 5500 واحد بین‌المللی) و دو سطح اسید لاکتیک (صفر و 500 میلی‌گرم در کیلوگرم) در چهار تیمار، شش تکرار و 10 قطعه مرغ و یک قطعه خروس به ازای هر تکرار استفاده شد. در طول دوره آزمایش، صفات عملکرد تولید و جوجه‌درآوری ثبت، و هر 28 روز یک­بار، تعداد چهار عدد تخم‌ مرغ از هر تکرار برای بررسی کیفیت داخلی و خارجی مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که اثر اصلی ویتامین D 3 در سطوح بالاتر، وزن تخم‌ مرغ را تحت تأثیر قرار داد و باعث کاهش وزن تخم­ مرغ  شد (05/0> P ). اثر اصلی ویتامین D 3 در سطوح بالاتر سبب افزایش pH سفیده و کاهش pH زرده شد و درصد پوسته، ضخامت پوسته و وزن مخصوص تخم‌ مرغ را افزایش داد (05/0> P ). افزودن اسید لاکتیک باعث بهبود عملکرد شد  (05/0> P ). همچنین اسید لاکتیک، جوجه‌درآوری و ضخامت پوسته را افزایش و تعداد تخم ‌مرغ‌های شکسته را کاهش  داد (05/0> P )، اما اثر آن بر سایر صفات، معنی‌دار نبود. اثر متقابل ویتامین D 3 و اسید لاکتیک بر فراسنجه­های عملکردی، اندازه تخم مرغ و کیفیت پوسته، معنی­دار بود (05/0> P )،  به­طوری ­که در سطوح پایین ویتامین D 3 ، افزودن اسید لاکتیک باعث بهبود عملکرد و ضخامت پوسته شد و درصد شکستگی پوسته را کاهش داد (05/0> P ). بنابراین استفاده از اسید لاکتیک و ویتامین D 3 سبب افزایش درصد تولید، ضخامت پوسته، کاهش شکستگی تخم‌ مرغ، بهبود ضریب تبدیل غذایی و همچنین افزایش تعداد جوجه تولیدی به ازای هر مرغ در اواخر دوره تولید مرغان مادر گوشتی شد.