اثر عصاره آویشن شیرازی بر جمعیت میکروبی روده، کلسترول و خصوصیات لاشه جوجه های گوشتی تغذیه شده با جیره های حاوی چربی و بدون آن
نویسندگان
doi
چکیده
این آزمایش با استفاده از 240 قطعه جوجه گوشتی یک روزه سویه راس 308 در قالب طرح کاملاً تصادفی با 6 تیمار ، 4 تکرار و 10 قطعه پرنده در هر تکرار انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل: 1، 2- جیرههای فاقد عصاره آویشن با و بدون چربی در کل دوره، 3، 4- جیره حاوی 5/0 درصد عصاره آویشن با و بدون چربی در کل دوره و 5، 6- جیره حاوی 5/0 درصد عصاره آویشن با و بدون چربی در دو هفته آخر، بودند. شاخصهای عملکردی جوجهها (افزایش وزن، مصرف و ضریب تبدیل خوراک) بهصورت هفتگی اندازهگیری و دورهای مقایسه شدند. تعیین جمعیت میکروبی و محتوای کلسترول گوشت روی 2 جوجه از هر تکرار در سن 42 روزگی انجام شد. جیرههای حاوی چربی، افزایش وزن و خوراک مصرفی روزانه بیشتر و ضریب تبدیل خوراک کمتری در مقایسه با جیرههای بدون چربی داشتند (05/0> P ). استفاده از عصاره آویشن شیرازی اثر معنیداری بر عملکرد جوجههای گوشتی نداشت (05/0< P )، ولی استفاده از آن منجر به کاهش معنیدار کلسترول بافت ران (76/83 در مقابل 64/85 میلیگرم در 100 گرم) در مقایسه با گروه شاهد شد (05/0 P <). کمترین (log 10 CFU/g 39/6) و بیشترین (log 10 CFU/g 2/7) شمار کلونیهای اشریشیاکلی و لاکتوباسیلوس در تیمارهای حاوی آویشن با چربی درکل دوره مشاهده شد (05/0 P <). عصاره آویشن شیرازی اثر معنیداری روی وزن نسبی اجزاء لاشه و اندامهای گوارشی نداشت (05/0 P >). بطور کلی در این آزمایش استفاده از عصاره آویشن شیرازی به مدت 42 روز در جیره جوجههای گوشتی منجر به کاهش کلسترول عضله ران در طی ذخیرهسازی و بهبود جمیعت میکروبی روده شد.