مضامین پایداری و مردم مداری در اشعار نسیم شمال و بیرم التونسی
نویسندگان
1 استاد گروه زبان و ادبیات عربd، دانشگاه رازی
2 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات عربی، دانشگاه رازی
doi
10.22103/jcl.2019.2286چکیده
در ادبیات معاصر با عنایت به مضامین ملّی و میهنی، شاهد گروهی از شاعران هستیم که نه از فراز کرسی قدرت و نه با زبان علم و قواعد پرتکلف ادبی بلکه با زبان مردم و در میان مردم شعر میسرایند. سیّد اشرفالدین حسینی و بیرم التونسی، امیران شعر مردمی در ایران و مصر هستند. شعرهای کوچهبازاری نسیم شمال و موال و زجلهای عامیانۀ التونسی، توانستهاست با آمیزهای از هجو طنزآلود، رسالت شاعران را در انتقاد و بیداری مردم ادا کند. در این مقاله بر آنیم با روش توصیفی – تحلیلی، ضمن معرفی دو شاعر و اوضاع زمانهشان، با رهیافتی بر زبان شعری آن دو، به تطبیق مفاهیم فکری مشترک در اشعارشان، همچون انتقاد از بیگانگان و پارلمان، آزادی بیان و بازگو کردن مشکلات زنان، علمآموزی و مسائل اقتصادی تا دعوت به پایداری، اهتمام نماییم و به نظر میرسد که تقارب اندیشه و نگاه دو شاعر، حاکی از تجربۀ شرایط مشابه ﺍست.
