فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

برای انجام این تحقیق،240 قطعه جوجه نـر یک روزه سویه راس 308 در قالب یک طرح کاملاً تصادفی با 6 تیمار و 4 تکرار به‌ازای هر تیـمار و 10 جوجه در هر تکرار استـفاده شد. تیمارهای آزمایشی شامل: 1) جیره حاوی 5% چربی گیاهی (جیره فاقد ال-کارنیتین)، 2) جیره حاوی 5% چربی گیاهی و 300 میلی گرم ال-کارنیتین، 3) جیره حاوی 5% چربی حیوانی (جیره فاقد ال-کارنیتین)، 4) جیره حاوی 5% چربی حیوانی و 300 میلی گرم ال-کارنیتین، 5) جیره حاوی مخلوط چربی گیاهی و حیوانی (به نسبت مساوی 5/2 درصد) فاقد ال-کارنیتین، 6) جیره حاوی مخلوط چربی گیاهی و حیوانی (به نسبت مساوی 5/2 درصد) با 300 میلی گرم ال-کارنیتین است. در پایان آزمایش (42 روزگی)، یک قطعه جوجه از هر واحد آزمایشی خون‌گیری و فراسنجه‌های خونی آنالیز شد. نتایج نشان می‌دهد که تیمار حاوی چربی حیوانی و ال-کارنیتین باعث افزایش وزن جوجه‌ها در دوره رشد و کل دوره شد (05/0 P <). افزودن ال-کارنیتین در جیره حاوی چربی حیوانی باعث کاهش معنی‌دار مصرف خوراک شد (05/0 P <). افزودن سطح 300 میلی‌گرم ال-کارنیتین در مقایسه با سایر تیمارها ضریب تبدیل خوراک را در دوره رشد به 68/1 و کل دوره به 55/1 کاهش داد (05/0 P <). استفاده از ال-کارنیتین تاثیر معنی‌داری بر میزان گلوکز و HDL خون نداشت (05/0< P ). ولی افزودن ال-کارنیتین در جیره طیور باعث کاهش کلسترول، تری گلیسیرید، LDL و VLDL خون شد (05/0 P <).