واکاوی تحلیلی تأثیر قواعد منطقی در گزارههای اصولی
نویسندگان
1 مدرس سطوح عالیه و خارج اصول حوزهٔ علمیهٔ مشهد و عضو هیئتعلمی جامعة المصطفی العالمیة خراسان
2 مدرس سطوح عالیه و خارج اصول حوزهٔ علمیهٔ مشهد و عضو هیئتعلمی جامعة المصطفی العالمیة خراسان
doi
10.22067/jfiqh.2023.78145.1421چکیده
تأثیر بسزای مسائل و قواعد منطقی در گزارههای اصولی و عملیات استنباط احکام شرعی پوشیده نیست تا آنجا که مباحث منطقی از مبادی علم اصول و از مبادی اجتهاد شمرده شده است.بسیاری از اصولیان با تصریح خود و یا با بهرهگیری عملی از قواعد منطقی در استدلالهای خود، عملاً به تأثیر استفاده از دانش منطق در استنباط احکام تن داده و در مقابل، عدهای نیز منکر کاربرد این علم در مسیر استنباط احکام بوده و برخی آن را از مصادیق خلط حقیقت و اعتبار دانستهاند.در این نوشتار بههدف تقویت جایگاه عقل در اجتهاد، ابتدا رابطهٔ علم منطق با اصول فقه را تبیین نموده و با رویکرد توصیفیتحلیلی به پیشینۀ تاریخی تداخل مسائل علم منطق با علم اصول فقه پرداخته و پس از بیان مبادی منطقی علم اصول، دیدگاه اصولیان را در خصوص جایگاه دانش منطق بهعنوان یکی از مبادی اجتهاد مورد واکاوی قرار دادهایم و ضمن پاسخگویی به شبهات، با اشاره به نمونههایی از کاربرد مباحث و قواعد منطقی در گزارههای اصولی و عملیات استنباط احکام فقهی، توقف اجتهاد بر فراگیری اکثر قواعد و مصطلحات علم منطق را اثبات نمودهایم.