پهنه بندی تغییرات رطوبت خاک در شوریهای متفاوت آب آبیاری تحت منبع خطی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد گروه مهندسی آب دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه گیلان
2 دانشیار گروه مهندسی آب دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه گیلان و گروه پژوهشی مهندسی آب و محیط زیست، پژوهشکده حوزه آبی دریای خزر
3 دانشیار گروه مهندسی آب دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه گیلان و گروه پژوهشی مهندسی آب و محیطزیست، پژوهشکده حوزه آبی دریای خزر
4 عضو هیات علمی بخش تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان گیلان،سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، ایران
doi
چکیده
با توجه به محدودیت منابع آب کشور استفاده بهینه از منابع آب نامتعارف، موردتوجه قرارگرفته است. هدف این پژوهش، بررسی تغییرات رطوبت خاک تحت یک منبع خطی با شوریهای متفاوت آب در یک خاک سنگین لایهدار است. بدین منظور آبیاری با زمانهای 2، 3 و 4 ساعت برای حجمهای 10، 15 و 20 لیتر و شوریهای 279/1، 5/2 و 5 دسیزیمنس بر متر در سه تکرار اعمال شد. بهمنظور بررسی تغییرات رطوبت خاک، مقادیر آن با دستگاه TDR قرائت، و با نرمافزار SURFER به روش کریجینگ پهنهبندی شد. متوسط رطوبت حجمی خاک با افزایش حجم آبیاری، افزایش یافت. بیشترین میزان میانگین رطوبت حجمی در تیمار با شوری dSm-1 5 با مقدار 84/39 درصد و کمترین آن در تیمار با شوری dSm-1 279/1 با مقدار 49/37 درصد بود. با توجه به خروجیهای SURFER و متوسط رطوبت حجمی، در تیمار با شوری dSm-1 5 مقدار رطوبت در لایههای سطحی زیاد بوده که این امر بهعلت کاهش نفوذپذیری و هدایت هیدرولیکی خاک با افزایش شوری بوده است. با توجه بهقرار گرفتن متوسط رطوبت حجمی خاک در محدوده ظرفیت زراعی خاکهای رسسیلتی، میتوان گفت سامانه آبیاری قطرهای نواری در شرایط محدودیت منابع آب باکیفیت مناسب از کارایی لازم برخوردار میباشد.