تأثیر نگرش وحدت وجودی مآبانۀ مولانا جلال الدین بلخی در آثار یونس امره
نویسندگان
1 استاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه خوارزمی
2 مدرس دانشگاه تربیت معلم شهر ری
3 دانشیار گروه زبان وادبیات فارسی، دانشگاه خوارزمی
doi
10.22103/jcl.2018.1955چکیده
یونس امره (720-638 ه.ق)، شاعر ترکزبان که جوانیاش، مقارن پیری مولانا بوده، از جملۀ شاعران و متصوفانی است که سخت تحت تأثیر عقاید، افکار و اشعار مولانا بوده و با تأثیرپذیری از وی، آثاری در عرفان و تصوف زبان ترکی به جای گذاشته که ضمن تقریر مجدد افکار ایشان، باب تازهای در عرفان و تصوف ترکیه گشودهاست. او، به تبعیت از مولانا، با بهرهگیری از فرهنگ عمیق کشور خود و ترکیب آن با مفاهیم عمیق اسلامی – عرفانی، توانست باب تازهای در ادبیات عرفانی ترک زبانان بگشاید. تأثیر اندیشۀ موسوم به وحدت وجودی مولانا در اندیشه و آثار یونس امره، به وضوح، قابل مشاهده است. وحدت وجود، به عنوان یکی از مباحث اصلی عرفان اسلامی که از غرب جهان اسلام به شرق آن آمده، با تمام ترکیبات وابسته به خود (از جمله توحید، تجلی ، قدیم بودن خداوند و خلق جدید) نقشی اساسی در آثار مولانا، به خصوص در مثنوی و به تبع آن، آثار یونس امره، همچون رساله النصحیه و دیوان اشعار، ایفا کرده است. پس از ترجمۀ اشعار حاوی اندیشۀ وحدت وجودی یونس امره از زبان ترکی استانبولی و تطبیق و مقایسۀ آن با اشعار مولانا، این نتیجه به دست آمدهاست که بیشک، یونس امره در ارائۀ اندیشههای خود، تحت تأثیر مستقیم مولانا بوده است.